I SA/Łd 1274/07
WyrokWSA w Łodzi2008-09-05
Skład orzekający: Teresa Porczyńska, Anna Świderska, Joanna Grzegorczyk-Drozda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy błędne pouczenie organu pierwszej instancji o możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, skutkuje dopuszczalnością takiego zażalenia, mimo braku wyraźnego przepisu prawa przewidującego taką możliwość?Ratio decidendi
Błędne pouczenie organu pierwszej instancji o możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy nie stwarza wyjątku od zasady, że na postanowienie to nie służy zażalenie, gdy ustawa tak nie stanowi. Organ odwoławczy prawidłowo stwierdza niedopuszczalność takiego zażalenia.Stan faktyczny
Prezydent Miasta Ł. postanowieniem przedłużył termin rozpatrzenia wniosku D.A. o rozłożenie na raty podatku za 2005 rok do czasu otrzymania decyzji WSA w innej sprawie dotyczącej tego podatku. Strona wniosła zażalenie na to postanowienie, powołując się na naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia, wskazując, że na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie, mimo błędnego pouczenia przez organ I instancji. D.A. złożyła skargę do WSA, zarzucając naruszenie art. 228 § 1 pkt 1 o.p. poprzez uznanie zażalenia za niedopuszczalne mimo wadliwego pouczenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 5 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie Sędzia NSA Anna Świderska Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Protokolant asystent sędziego Marek Pilc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2008 roku sprawy ze skargi D. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy oddala skargę.
Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. przedłużył termin rozpatrzenia podania D.A. w sprawie rozłożenia na raty podatku za rok 2005 od nieruchomości położonej w Ł. przy ul. E. do dnia otrzymania przez organ podatkowy decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie utrzymania lub uchylenia decyzji Nr [...] z dnia [...] w sprawie podatku od nieruchomości za 2005 rok.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż rozpatrzenie wniosku o rozłożenie na raty podatku od wskazanej powyżej nieruchomości za 2005 rok będzie możliwe po ostatecznym ustaleniu wysokości niniejszego zobowiązania.
Pod uzasadnieniem organ zamieścił pouczenie zgodnie, z którym na opisane powyżej postanowienie służy zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.
Na powyższe postanowienie, zachowując wskazany w pouczeniu termin, D.A. wniosła zażalenie, podając jako jego podstawę treść art. 165a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej o.p.).
W uzasadnieniu podniosła, iż organ podatkowy wydając zaskarżone postanowienie naruszył w sposób rażący art. 139 i następne Ordynacji podatkowej. Wskazała, że dłużnik, który złożył wniosek o rozłożenie na raty zaległości podatkowej ma prawo do merytorycznego rozpatrzenia jego wniosku z zachowaniem terminów określonych w cytowanej ustawie.
Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż postanowienie zaskarżone przez D.A. nie zostało wymienione przez ustawodawcę jako to, na które służy zażalenie. W związku z tym, pomimo błędnego pouczenia o zaskarżalności jakie zamieścił organ I instancji pod treścią swego postanowienia wraz z uzasadnieniem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. zobligowane było do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na podstawie art. 228 § 1 pkt. 1 o.p.
Na powyższe postanowienie podatniczka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając że zostało ono wydane z naruszeniem art. 228 § 1 pkt. 1 o.p. poprzez przyjęcie, że mimo błędnego pouczenia w postanowieniu organu I instancji zażalenie jest niedopuszczalne.
Z uwagi na zakres zaskarżenia wniosła o uchylenie postanowienia organu II instancji w całości jako niezgodnego z prawem.
W uzasadnieniu wskazała, iż strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji wadliwego pouczenia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie jako niezasadnej, podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, organ II instancji nie dopuścił się naruszenia przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku wymienionych w skardze oraz jej uzasadnieniu.
Podstawowym unormowaniem jakie według skarżącej zostało naruszone przez organ II instancji przy wydaniu zaskarżonego postanowienia jest treść art. 228 § 1 pkt. 1 o.p. Zgodnie z treścią powołanego przepisu organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania.
Mając na uwadze treść cytowanego przepisu należy stwierdzić, iż zarzut skarżącej co do jego naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. jest chybiony. Organ II instancji prawidłowo bowiem orzekł o niedopuszczalności zażalenia wydając w tym zakresie postanowienie.
Przedmiotem zaskarżenia, a następnie rozpatrzenia przez organ II instancji, jest czynność Prezydenta Miasta Ł. wskazana w art. 140 § 1 o.p. Zgodnie ze wskazanym unormowaniem, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
W ocenie Sądu, organ I instancji, wydając postanowienie z dnia 26 stycznia 2007 roku postąpił zgodnie z cytowanym przepisem.
Na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi (art. 236 § 1 o.p.). Omawiana ustawa nie przewiduje jednak zaskarżalności postanowienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, a wadliwe pouczenie nie stwarza w tym zakresie żadnego wyjątku. Organ II instancji prawidłowo postanowił stwierdzić niedopuszczalność rozpatrywanego zażalenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił przedmiotową skargę.
P.Pij.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło