I SA/Łd 1274/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi — Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2013 rok postanawia: przyznać i wypłacić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. M., prowadzącemu kancelarię adwokacką w Ł., przy ul. A, kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych plus należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wyrokiem z 26 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...]. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2013 r. W piśmie z 6 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego zawarł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku i wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Skarżący został poinformowany o stanowisku jego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348), stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (zobowiązanie podatkowe w kwocie 95 zł), a zatem zastosowanie znajdzie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia określający stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy w przedziale do 500 zł. Ponieważ jednak 75% stawki minimalnej określonej w § 6 pkt 1 rozporządzenia stanowi kwota 45 zł, stawkę wynagrodzenia należnego adwokatowi (120 zł) należy określić wprost w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia. W sprawie niniejszej pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego na wstępie wyroku. Oświadczył również, że należne mu opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., orzekł jak w sentencji postanowienia. dc.