I SA/Łd 1277/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o cofnięcie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr UNP: [...][...] w przedmiocie uchylenie w całości decyzji organu I instancji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2010 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie zażaleniowe. I SA/Łd1277/15 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 31 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez A z siedzibą w W. od wyroku tego Sądu z dnia 19 stycznia 2016 r., oddalającego skargę na decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie uchylenia w całości decyzji organu l instancji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2010 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Odrzucenie skargi kasacyjnej jest wynikiem nieuiszczenia wpisu od tej skargi, do uiszczenia którego wezwany został pełnomocnik kasatora zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału l Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2016 r., doręczonym prawidłowo w dniu 12 kwietnia 2016 r. Podstawą odrzucenia skargi kasacyjnej jest art.220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a. (tekst jedn. Dz.U.2012.270zezm.). Strona wnosząca skargę kasacyjną wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wyjaśniając, że wpis został uiszczony przez pracownika strony, a jedynie dowód wpłaty zaginął. Strona wyjaśniła, że wszczęła postępowanie reklamacyjne w celu odnalezienia dowodu wpłaty. Zażalenie wpłynęło do Sądu w dniu 13 czerwca2016 r. Następnie w dniu 1 sierpnia 2016 r. strona cofnęła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 31 maja 2016 r. wyjaśniając że wpis sądowy istotnie nie został uiszczony. Wojewódzki Są Administracyjny zważył co następuje. Zasadą wynikającą z art.195 § 1 p.p.s.a. jest, że akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom. Odpowiedź na zażalenie może być wniesiona wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie siedmiu dni od doręczenia zażalenia. Jeżeli natomiast postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie (art.195 § 3 p.p.s.a.)- Na postanowienie to przysługuje zażalenie. W przywołanym art.195 § 3 p.p.s.a. ustawodawca nie wskazał konkretnych przykładów bezprzedmiotowości postępowania. Wskazać tu można na art.161 p.p.s.a., z którego wynika, że przyczyną umorzenia postępowania jest jego bezprzedmiotowość, a w § 1 pkt.1) i pkt.2) ustawodawca wskazał konkretne przyczyny bezprzedmiotowości, w tym cofnięcie skargi. Interpretacja art.195 § 3 p.p.s.a. w kontekście art.161 tej ustawy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, że przykładem bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego jest cofnięcie zażalenia. Dopuszczalność cofnięcia zażalenia jest wynikiem obowiązywania w postępowaniu sądowo-administracyjnym zasady dyspozycyjności, rozumianej jako przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz do rozporządzania uprawnieniami procesowymi, jakie przysługują im na mocy przepisów procesowych (np. art.60 p.p.s.a. dopuszczający cofnięcie skargi pod warunkami wynikającymi z tego przepisu). W art.195 § 3 p.p.s.a. ustawodawca nie sprecyzował warunków wyłączających możliwość cofnięcia zażalenia. Okolicznością istotną jest, że postanowienie o odrzuceniu skargi zapadło w związku z niekwestionowanym nieuiszczeniem przez stronę wpisu od skargi kasacyjnej, mimo prawidłowego wezwania do jego uiszczenia, co wyłączało możliwość podjęcia jakiejkolwiek czynności przez Sąd na skutek tej skargi (art.220 § 1 p.p.s.a.). Zatem cofnięcia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę nie zmierza do obejścia prawa. Cofnięcie zażalenia wiąże więc Sąd i zobowiązuje do umorzenia postępowania wszczętego zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu skargi, co Sąd uczynił na podstawie powołanego wyżej art.195 § 3 p.p.s.a. Sąd nie orzekł o zwrocie wpisu od pisma cofniętego (art.232 § 1 pkt.1 p.p.s.a.), jako że cofnięte przez stronę zażalenie jest wolne od wpisu (art.220 § 4 p.p.s.a.). J.Z.