I SA/Łd 128/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski, Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski, Asesor WSA Grzegorz Potiopa (spr.), Protokolant Starszy asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2025 r. sprawy ze skargi B, H, na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 19 grudnia 2024 r. nr 1001-IEE.7192.136.2024.16.ACU w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. I SA/Łd 128/25 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z 19 grudnia 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej także: DIAS), - po rozpatrzeniu zażalenia B. H. (dalej także: strona, skarżąca lub zobowiązana) od postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zgierzu (dalej także: NUS) z 28 lutego 2024 r. o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...], [...] oraz [...] - uchylono postanowienie NUS w części dotyczącej odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] i w tej części umorzono postępowanie pierwszej instancji, w pozostałym zakresie postanowienie to utrzymał w mocy. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowieniem DIAS z 19 grudnia 2024 r. w części dotyczącej utrzymania w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zgierzu z 28 lutego 2024 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 121, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm., dalej także: O.p.) w związku z art. 59 § 1 pkt 2 w związku z § 3 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 30.07.2020 r.), poprzez niewłaściwe zgromadzenie w niniejszej sprawie materiału dowodowego z akt postępowań zabezpieczającego i egzekucyjnego, dotyczącego każdego z rodzajów zobowiązań podatkowych i tym samym dokonanie dowolnych ustaleń w zakresie zawieszenia i przerwania biegu terminu przedawnienia tych poszczególnych zobowiązań, co skutkowało bezpodstawnym niezastosowaniem przepisu art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. i w konsekwencji bezpodstawną odmową umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] obejmujących zaległości podatkowe z tytułu podatku VAT za grudzień 2008 r., od stycznia do sierpnia i październik 2009 r. oraz [...] obejmującego należności z tytułu podatku dochodowego za 2008 r., pomimo iż należności objęte tymi tytułami uległy przedawnieniu. Jednocześnie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W motywach skargi B. H. podniosła, że organ odwoławczy nie zgromadził w przedmiotowej sprawie dokumentów z postępowań zabezpieczających i egzekucyjnych, które pozwoliłyby na rzetelne ustalenie wszystkich okoliczności dotyczących ewentualnego zawieszenia lub przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązań w podatku VAT objętych tytułami wykonawczymi o numerach: od [...] do [...]. W jej ocenie, organ ten nie przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia warunków skutecznego przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne w czasie wymagalności tych zobowiązań. Organ ten nie wskazał bowiem, czy w ogóle została wydana i doręczona decyzja o zabezpieczeniu, będąca podstawą wystawienia zarządzenia zabezpieczenia. Skarżąca podniosła, że nie doręczono jej decyzji o zabezpieczeniu zobowiązań z tytułu podatku VAT za grudzień 2008 r. oraz poszczególne miesiące 2009 r. Jej zdaniem, w tych okolicznościach brak było podstawy do wystawienia zarządzeń zabezpieczenia i dokonania czynności zabezpieczających, a w konsekwencji nie mogło dojść do przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne. Skarżąca uważa, że organ odwoławczy nie wykazał także ziszczenia się przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne, o którym mowa w art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a. Zatem, w jej ocenie, wobec braku ustaleń, co do skutecznego przerwania biegu terminu przedawnienia ww. zobowiązań w podatku VAT, postępowanie egzekucyjne powinno zostać umorzone w tym zakresie. W odniesieniu do zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r., objętej tytułem wykonawczym nr [...], skarżąca wskazała, że nie zgadza się z argumentacją, iż uchylenie decyzji organu odwoławczego wskutek uprzedniego uchylenia przez NSA wyroku WSA w Łodzi w tej sprawie nie skutkowało upadkiem rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu pierwszej instancji. Według niej, brak merytorycznej podstawy dla decyzji zawierającej rygor natychmiastowej wykonalności nie może skutkować trwaniem podstawy do egzekucji aż do czasu utrzymania w mocy tej decyzji kolejną decyzją organu odwoławczego. Na potwierdzenie tego stanowiska skarżąca przywołała wyrok NSA z 30 marca 2017 r. sygn. akt II FSK 571/15. W odpowiedzi na powyższą skargę, DIAS wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zasadność odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] oraz [...]. Sąd zauważa, że w dniu 30 lipca 2020 r. weszły w życie przepisy ustawy o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i niektórych innych ustaw. Jednakże stosownie do przepisów przejściowych zawartych w tej ustawie, w niniejszym postępowaniu zastosowanie znajdą przepisy u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020 r. Zgodnie bowiem z art. 13 ustawy z dnia 11 września 2019 roku o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 2070) do postępowań egzekucyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej stosuje się przepisy dotychczasowe. Stosownie do art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020 r. – tak jak wszystkie niżej przytoczone przepisy u.p.e.a.) postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał. W przypadkach o których mowa w § 1 i § 2, organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, chyba że umorzenie postępowania egzekucyjnego następuje na podstawie art. 34 § 4 (art. 59 § 3 u.p.e.a.). Postanowienie, o którym mowa w § 3, wydaje się na żądanie zobowiązanego lub wierzyciela albo z urzędu (art. 59 § 4 u.p.e.a.). Na postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym (art. 59 § 4 u.p.e.a.). W pierwszym rzędzie rozważenia wymagała zasadność przedstawionego przez skarżącą zarzutu przedawnienia egzekwowanego obowiązku. Zgodnie z art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe co do zasady ulega przedawnieniu z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Z akt sprawy wynika, że tytuły wykonawcze o numerach: od [...] do [...] obejmują należności z tytułu podatku VAT odpowiednio za grudzień 2008 r., od stycznia do sierpnia i październik 2009 r. Podstawę wystawienia tych tytułów wykonawczych stanowiła decyzja podatkowa Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zgierzu z 21 stycznia 2015 r. określająca zobowiązanie w podatku VAT, której postanowieniem z 23 stycznia 2015 r. nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 9 lutego 2015 r. Terminy płatności ww. należności upłynęły: 26.01.2009 r., 25.02.2009 r., 25.03.2009 r., 27.04.2009 r., 25.05.2009 r., 25.06.2009 r., 27.07.2009 r., 25.08.2009 r., 25.09.2009 r. i 25.11.2009 r. Oznacza to, że ustawowy termin przedawnienia tych należności rozpoczął swój bieg 1 stycznia 2010 r. i zakończyłby się 31 grudnia 2014 r., gdyby okoliczności, które spowodowały jego przesunięcie. Tytuł wykonawczy nr [...] obejmuje należność z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. Podstawę jego wystawienia stanowiła decyzja podatkowa Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zgierzu z 9 kwietnia 2015 r. określająca zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r., której postanowieniem z 16 czerwca 2015 r. nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 19 czerwca 2015 r. Termin płatności ww. należności upłynął w dniu 30 kwietnia 2009 r., wobec czego ustawowy termin przedawnienia tej należności rozpoczął swój bieg 1 stycznia 2010 r. i zakończyłby się 31 grudnia 2014 r., gdyby nie zaistniały niżej przedstawione okoliczności, które spowodowały jego przesunięcie. Sąd w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym pierwszą okolicznością, która doprowadziła do przesunięcia terminu przedawnienia wskazanych wyżej należności podatkowych - zarówno z tytułu podatku \/AT, jak i podatku dochodowego za 2008 r. - było zawieszenie jego biegu spowodowane doręczeniem skarżącej zarządzeń zabezpieczenia, czyli ziszczeniem się przesłanki, o której mowa w art. 70 § 4 O.p. Zgodnie z tym przepisem bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Zarządzenia zabezpieczenia z dnia 11 grudnia 2014 r. o numerach od [...] do [...] i [...] (obejmujące podatek VAT za wskazane wyżej miesiące) oraz z dnia 21 listopada 2014 r. nr [...] (obejmujące podatek dochodowy od osób fizycznych za 2008 r.) doręczono zobowiązanej w dniu 30 grudnia 2014 r. i tego dnia doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Zawieszenie to trwało do dnia zakończenia postępowania zabezpieczającego, które nastąpiło w dniu wystawienia tytułów wykonawczych, tj. do dnia 17 lutego 2015 r. w odniesieniu do należności z tytułu podatku VAT, kiedy wystawione zostały tytuły wykonawcze o numerach: od [...] do [...] oraz do dnia 23 czerwca 2015 r. w odniesieniu do należności w podatku dochodowym za 2008 r., kiedy wystawiono tytuł wykonawczy nr [...]. Zarządzenia zabezpieczenia wystawione zostały na podstawie decyzji o zabezpieczeniu z 13 listopada 2014 r. nr SW/4420-7,34-44/14/KR/182735 (dotyczącej podatku VAT), którą doręczono skarżącej w dniu 5 grudnia 2014 r. w trybie art. 150 O.p. oraz z 8 października 2014 r. nr SW/4140-1/14/KR/164921 (dotyczącej podatku dochodowego za 2008 r.), którą doręczono skarżącej 14 listopada 2014 r. w trybie art. 150 O.p. Ponadto w toku postępowania zabezpieczającego, zawiadomieniami z 15 grudnia 2014 r. dokonano zajęć zabezpieczających wierzytelności z rachunków bankowych w A S.A. oraz B S.A. Zawiadomienia te otrzymała zobowiązana wraz z zarządzeniami zabezpieczenia w dniu 30 grudnia 2014 r., czyli przed upływem ustawowego terminu przedawnienia dochodzonych należności. Sąd zwraca uwagę, że wystawienie tytułów wykonawczych z dnia 17 lutego 2015 r. oraz dnia 23 czerwca 2015 r. skutkowało zastosowaniem środka egzekucyjnego w postaci egzekucji z rachunków bankowych, a więc zaistnieniem przesłanki przerwania biegu terminu przedawnienia, o której stanowi cytowany wyżej art. 70 § 4 O.p. W tym miejscu należy wyjaśnić, że katalog środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych zamieszczony został w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. Stosownie do tego przepisu ilekroć w ustawie jest mowa o środku egzekucyjnym - rozumie się przez to w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych egzekucję: z pieniędzy, z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także z renty socjalnej, z rachunków bankowych, z innych wierzytelności pieniężnych, z praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innym rachunku, oraz z wierzytelności z rachunku pieniężnego służącego do obsługi takich rachunków, z papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów wartościowych, z praw majątkowych zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy, z weksla, z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw własności przemysłowej, z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, z pozostałych praw majątkowych, z ruchomości, z nieruchomości. W dniach wystawienia tytułów wykonawczych doszło bowiem do przekształcenia się zajęć zabezpieczających wierzytelności z rachunków bankowych w zajęcia egzekucyjne i tym samym powstały skutki związane z zastosowaniem środka egzekucyjnego, w tym także te związane z przerwaniem biegu terminu przedawnienia. Prowadzi to wniosku, że w rozpoznawanej sprawie spełniona została bowiem przesłanka wskazana w art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a., w myśl którego zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem, że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzjom, w oparciu o które wystawiono tytuły wykonawcze, doręczono skarżącej w dniu 9 lutego 2015 r. (w zakresie podatku VAT) oraz w dniu 19 czerwca 2016 r. (w zakresie podatku dochodowego za 2008 r.). Powyższe rozważania prowadzą zatem do wniosku, że termin przedawnienia podatku VAT przesunął się na dzień 18 lutego 2020 r. natomiast podatku dochodowego za 2008 r. na 24 czerwca 2020 r. Jednocześnie w okresach od 12 sierpnia 2015 r. do 10 stycznia 2019 r. oraz od 14 czerwca 2019 r. do 31 sierpnia 2021 r. bieg terminu przedawnienia podatku dochodowego za 2008 r. zawieszany był z powodu wniesienia przez zobowiązaną skarg na decyzje dotyczące tego podatku. Pierwszy z ww. okresów dotyczył wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 17 lipca 2015 r. IS_PD1/4211-0029/15/35005/U26/AWY do WSA w Łodzi, a następnie skargi kasacyjnej do NSA, w wyniku czego WSA w Łodzi uchylił tę decyzję wyrokiem z 28 września 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 423/18. Wyrok WSA w Łodzi ze stwierdzeniem jego prawomocności doręczony został organowi odwoławczemu 10 stycznia 2019 r. Drugi wskazany wyżej okres dotyczył z kolei wniesienia skargi do WSA w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 25 kwietnia 2019 r. nr 1001-IOD1.4102.06.2019.8/U26/DM w (wydaną wskutek ponownego rozpatrzenia sprawy). WSA w Łodzi skargę tę oddalił wyrokiem z 12.03.2020 r. sygn. akt I SA/Łd 486/19, a następnie NSA w dniu 27 maja 2021 r. wydał wyrok o sygn. akt II FSK 1860/20, którym oddalił skargę kasacyjną zobowiązanej od ww. wyroku WSA w Łodzi. Orzeczenie WSA w Łodzi ze stwierdzeniem jego prawomocności zostało doręczone organowi odwoławczemu 31 sierpnia 2021 r. Sąd stwierdza zatem, że po upływie każdego z ww. okresów zawieszenia biegu terminu przedawnienia spowodowanych wniesieniem skarg, termin przedawnienia podatku dochodowego za 2008 r. przypadający na 20 czerwca 2020 r. biegł dalej, w wyniku czego przesunął się na dzień 12 lutego 2026 r. Na podstawie przytoczonego wyżej art. 70 § 4 O.p. na przesunięcie biegu terminu przedawnienia należności w obu podatkach miały także wpływ zastosowane środki egzekucyjne, po zastosowaniu których każdorazowo termin przedawnienia zaczynał biec na nowo. Jeśli chodzi o należności z tytułu podatku VAT zastosowano następujące środki egzekucyjne: - 5.01.2017 r. zastosowano egzekucję z pieniędzy gdyż tego dnia pobrano od skarżącej część należności. Skutkiem tego termin przedawnienia od 6.01.2017 r. zaczął biec na nowo i upłynąłby 6.01.2022 r. - 26.12.2017 r. zastosowano egzekucję z udziału w spółce z o.o. Tego dnia doręczono do firmy "P." Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. zawiadomienie z 6.12.2017 r. nr 1026.SEE.711.1878920.RB/2017 o zajęciu udziału skarżącej w tej Spółce. Zobowiązanej zawiadomienie to doręczono 22.12.2017 r. Oba doręczenia (spółce i skarżącej) nastąpiły w trybie art. 44 ustawy KPA; - 1.10.2021 r. zastosowano egzekucję z innych wierzytelności pieniężnych. Tego dnia doręczono do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zawiadomienie z 23.09.2021 r. nr 1026-DOE.711.40308302.2021.1.SZYSE1 o zajęciu wierzytelności z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżącej zawiadomienie to doręczono 12.10.2021 r. w trybie art. 44 ustawy KPA; - 16.11.2023 r. zastosowano egzekucję z innych wierzytelności pieniężnych. Tego dnia doręczono do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zawiadomienie z 16.11.2023 r. nr 1026-DOE.7110.85446538.2023.1.DP1 o zajęciu i wierzytelności z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zawiadomienie to doręczono zobowiązanej w dniu 27.11.2023 r.; - 11.05.2022 r. zastosowano egzekucję z nieruchomości. Tego dnia doręczono stronie zawiadomienie z 21.04.2022 r. nr 1026-DOE.711.51404551/SZYSE1.2022.ZANR o zajęciu udziału wynoszącego 1/2 części nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej w Z. przy ul. [...], objętej księgą wieczystą nr [...], który obciążony był wpisem hipoteki przymusowej (zabezpieczającym wykonanie ciążących na Pani zobowiązań podatkowych), a w dniu zajęcia stanowił własność P. H.. Zajęcia tego dokonano w odniesieniu do należności objętych tytułami wykonawczymi o numerach: od [...] do [...]; - 30.05.2023 r. zastosowano egzekucję z nieruchomości. Tego dnia doręczono skarżącej zawiadomienie z 17.05.2023 r. nr 1026-DOE.7112.73813301.2023.SS1.ZANR o zajęciu Pani udziału wynoszącego 1/2 części nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej w Z. przy ul. [...], objętej księgą wieczystą nr [...], który obciążony był wpisem hipoteki przymusowej (zabezpieczającym wykonanie ciążących na stronie zobowiązań podatkowych), a w dniu zajęcia stanowił własność P. H.. Zajęcia tego dokonano w odniesieniu do należności objętej tytułem wykonawczym nr [...]; - 1.12.2023 r. zastosowano egzekucję z rachunku bankowego. Tego dnia doręczono Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. [...] zawiadomienia z 1.12.2023 r. nr Z.86333080.DP1.E o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. Zobowiązanej zawiadomienie to doręczono w dniu 11.12.2023 r. Prawidłowo zatem DIAS w zaskarżonym postanowieniu uznał, że zastosowanie ostatniego z wyszczególnionych wyżej środków egzekucyjnych spowodowało przesunięcie terminu przedawnienia należności z tytułu podatku VAT na dzień 2 grudnia 2028 r. Co się tyczy należności z tytułu podatku dochodowego za 2008 r. zastosowano następujące środki egzekucyjne: - 1.10.2021 r. zastosowano egzekucję z innych wierzytelności pieniężnych. Tego dnia doręczono do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zawiadomienie z 23.09.2021 r. nr 1026-DOE.711.40308302.2021.1.SZYSE1 o zajęciu wierzytelności z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżącej zawiadomienie to doręczono w dniu 12.10.2021 r. w trybie art. 44 KPA; - 26.09.2023 r. zastosowano egzekucję z innych wierzytelności pieniężnych. Tego dnia doręczono do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zawiadomienie z 19.09.2023 r. nr 1026-DOE.7110.81450404.2023.1.SS1 o zajęciu wierzytelności z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zawiadomienie to doręczono Skarżącej w dniu 5.10.2023 r.; - 16.11.2023 r. zastosowano egzekucję z innych wierzytelności pieniężnych. Tego dnia doręczono do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zawiadomienie z 16.11.2023 r. nr 1026-DOE.7110.85446538.2023.1.DP1 o zajęciu wierzytelności z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zawiadomienie to doręczono zobowiązanej w dniu 27.11.2023 r.; - 1.12.2023 r. zastosowano egzekucję z rachunku bankowego. Tego dnia doręczono Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. [...] zawiadomienia z 1.12.2023 r. nr Z.86333080.DP1.E o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. Skarżącej zawiadomienie to doręczono w dniu 11.12.2023 r. Sąd podziela więc stanowisko organu odwoławczego, że zastosowanie ostatniego z wyszczególnionych wyżej środków egzekucyjnych spowodowało przesunięcie terminu przedawnienia należności z tytułu podatku dochodowego za 2008 r. na dzień 2.12.2028 r. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zarówno w odniesieniu do należności z tytułu podatku VAT, jak i podatku dochodowego za 2008 r. termin przedawnienia upłynie dopiero w dniu 2 grudnia 2028 r., niezasadne zatem okazały się zarzuty skargi dotyczące przedawnienia egzekwowanego obowiązku. Sąd stwierdza, że DIAS zaskarżone postanowienie oparł na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym obejmującym zarówno dokumenty z postępowania zabezpieczającego, jak i postępowania egzekucyjnego. Prawidłowa jest także ocena okoliczności skutkujących przesunięciem terminu przedawnienia dochodzonych od pani B. H. należności podatkowych w podatku VAT za okres: grudzień 2008 r., od stycznia do sierpnia i październik 2009 r. (objętych tytułami wykonawczymi z 17.02.2015 r. o numerach: od [...] do [...]) oraz podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. (objętej tytułem wykonawczym z 23.06.2015 r. nr [...]. W treści zaskarżonego postanowienia szczegółowo przedstawiono zdarzenia, które skutkowały zawieszeniem biegu terminu przedawnienia ww. należności, ze wskazaniem okresów tego zawieszenia oraz przerwaniem biegu tego terminu. Każdorazowo, po przedstawieniu kolejnych zdarzeń, organ odwoławczy wskazywał nowo ustalony termin przedawnienia W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano także na fakt wystawienia i doręczenia B. H. decyzji o zabezpieczeniu, które stanowiły podstawę wystawienia zarządzeń zabezpieczenia obejmujących przedmiotowe należności podatkowe i prowadzenia wobec skarżącej postępowania zabezpieczającego. Bezpodstawny zatem okazał się zarzut, że DIAS nie wskazał, czy w ogóle zostały wydane i doręczone decyzje o zabezpieczeniu, będące podstawą wystawienia zarządzeń zabezpieczenia. Zdaniem Sądu pozbawiony uzasadnionych podstaw jest także zarzut dotyczący braku wskazania przesłanek ziszczenia się przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne, o którym mowa w art. 154 § 4 pkt 1 i § 7 u.p.e.a. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, w zakresie stanu faktycznego, zawiera bowiem informacje dotyczące dat doręczenia B. H. postanowień Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zgierzu o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzjom podatkowym tegoż Naczelnika, które stanowiły podstawę wystawienia tytułów wykonawczych z 17.02.2015 r. (obejmujących należności w podatku VAT) i 23.06.2015 r. (obejmujący należność w podatku dochodowym od osób fizycznych). Zdaniem Sądu zestawienie dat doręczenia stronie ww. postanowień o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności z datami wystawienia tytułów wykonawczych, tj.: w zakresie podatku VAT - postanowienie o rygorze doręczono 9.02.2015 r., a tytuły wykonawcze wystawiono 17.02.2015 r.; w zakresie podatku dochodowego - postanowienie o rygorze doręczono 19.06.2015 r., a tytuł wykonawczy wystawiono 23.06.2015 r., nie budzi żadnych wątpliwości, że przesłanki przekształcenia zajęć zabezpieczających w zajęcia egzekucyjne, o których mowa w art. 154 § 4 pkt 1 i § 7 u.p.e.a. zostały spełnione. Zgodnie z tymi przepisami, zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności (§ 4). W dniu przekształcenia się zajęcia, o którym mowa w § 4 i 5, powstają skutki związane z zastosowaniem środka egzekucyjnego (§ 7). Sąd podziela również stanowisko DIAS, że okoliczność uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi decyzji organu odwoławczego z 17 lipca 2015 r., nie miała wpływu na byt prawny decyzji organu pierwszej instancji z 9 kwietnia 2015 r. oraz nie skutkowała upadkiem rygoru natychmiastowej wykonalności nadanej tej decyzji, ponieważ została ona utrzymana w mocy kolejną decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 25.04.2019 r. nr 1001-IODl.4102.06.2019.8/U26/DM. Jak wyjaśniono w zaskarżonym postanowieniu, powyższą decyzją z 25.04.2019 r. utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zgierzu z 9.04.2015 r. nr PP-ll/4110-50/11/AG/BP/49363 (określającą zobowiązanie w podatku dochodowym za 2008 n, która stanowiła podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nr [...]), której postanowieniem z 16.06.2015 r. nadany został rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja organu podatkowego pierwszej instancji nie została uchylona przez WSA w Łodzi. Sąd zauważa, że przywołany przez zobowiązaną w motywach skargi, a wyrok NSA z 30.03.2017 r. sygn. akt II FSK 571/15 nie znajduje zastosowania w rozpoznawanej sprawie, gdyż odnosi się do innego stanu faktycznego. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, w tym zarzutów naruszenia art. 121, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. Sąd wyjaśnia, że w rozpoznawanej sprawie mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego a nie Ordynacji podatkowej. Zgodnie bowiem z art. 18 pkt 2 u.p.e.a., jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W postępowaniu egzekucyjnym stosuje się odpowiednio następujące zasady: wynikającą z art. 6 Kpa zasadę praworządności, wynikającą z art. 7 Kpa zasadę prawdy obiektywnej, określoną w art. 8 Kpa zasadę zaufania, zasadę udzielania informacji (art. 9 Kpa), zasadę przekonywania (art. 11 Kpa), zasadę szybkości i prostoty postępowania (art. 12 Kpa) oraz zasadę pisemnego załatwienia sprawy zawartą w art. 14 § 1 Kpa (por.: D. Jankowiak w Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Oficyna Wydawnicza "Unimex", Wrocław 2005, s. 184-185, M. Szubiakowski, Zasady ogólne administracyjnego postępowania egzekucyjnego, (System egzekucji administracyjnej, C.H. Beck 2004, s. 119 i nast.), R. Hauser, A. Skoczylas, Odpowiednie stosowanie Kodeksu postępowania administracyjnego w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (System egzekucji administracyjnej, C.H. Beck 2004, s. 204 i nast.). Zdaniem Sądu DIAS do powyższych reguł się zastosował i wydając zaskarżone postanowienie oparł się na prawidłowo zgromadzonym materiale dowodowym, obejmującym zarówno dokumenty z postępowania zabezpieczającego, jak i postępowania egzekucyjnego. Wobec powyższego Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie doszło naruszenia przepisów, na które B. H. wskazała w złożonej skardze. Na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) należało więc orzec, jak w sentencji. ds