I SA/Łd 1281/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych rok 2005 p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. Z. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie wymiaru podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2005. W złożonej skardze strona skarżąca zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podała, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. W ocenie strony skarżącej wykonanie decyzji spowoduje zablokowanie możliwości produkcyjnych, a w konsekwencji także zarobkowych. Wskazuje na niebezpieczeństwo zerwania stosunków handlowych z kontrahentem, który zamawia całość produkcji. Podkreśliła, że ów kontrahent wymaga dochowywania terminów i zachowania płynności finansowej z uwagi na odroczone terminy płatności. Ponowne nawiązanie relacji handlowych byłby już niemożliwe. Podatniczka oświadczyła, że dobrowolnie uiściła część zaległości podatkowej i zamierza dokonać kolejnych wpłat. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonalności aktu lub czynności zaskarżonych do sądu administracyjnego, została uregulowana w art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z § 1 tegoż przepisu wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Treść przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje z mocy prawa wykonalności zaskarżonego aktu. Oznacza to, iż organ podatkowy może domagać się od podatnika wykonania decyzji – zapłaty należności podatkowej, zaś w razie odmowy jej dobrowolnego wykonania, wszcząć postępowanie egzekucyjne. Podatnik może się bronić przed wykonaniem decyzji zaskarżonej, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Adresatem tego wniosku może być zarówno organ podatkowy (art. 61 § 2 P.p.s.a.), jak i sąd. Po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może, na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie decyzji, wydając w tym przedmiocie postanowienie, jeśli wystąpi co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie żądania zależy przede wszystkim od rzeczowego uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). W ocenie Sądu argumenty, na które w niniejszej sprawie powołała się wnioskodawczyni, są przede wszystkim nazbyt ogólne. Przedstawione w nim okoliczności, tj. niebezpieczeństwo zerwania współpracy z głównym kontrahentem w przypadku niedochowania (bliżej nieokreślonych) terminów, konieczność zachowania płynności finansowej, mogłyby stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku, gdyby choć w minimalnym stopniu zostały doprecyzowane. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, jaka jest aktualna kondycja finansowa skarżącej, czy faktycznie wykonanie zaskarżonej decyzji może zagrozić płynności finansowej przedsiębiorstwa skarżącej. Treść wniosku zdaje się wskazywać, że dobrowolne wykonanie decyzji jest możliwe zaś płynność finansowa przedsiębiorstwa skarżącej nie jest zagrożona. Skarżąca dokonała wpłaty na poczet zaległości i planuje sukcesywnie spłacać zaległość podatkową. W tym stanie sprawy Sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. t.n.