I SA/Łd 1286/15

Dnia 22 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 rok. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 listopada 2015 roku wezwano skarżącą Spółkę do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 16 listopada 2015 roku (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej ww. wezwanie). Zakreślony termin na wykonanie powyższego wezwania upływał w dniu 23 listopada 2015 roku. Tymczasem Spółka nadesłała odpis z Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 24 listopada 2015 roku (vide: data stempla pocztowego na kopercie), tj. dzień po upływie terminu na uzupełnienie wyżej wskazanego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", każde pismo strony (w tym skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem skargę do sądu wnosi spółka (posiadająca osobowość prawną), skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z powołanych przepisów wynika zatem, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi. Jednocześnie ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego rygoru procesowego niż odrzucenie skargi. W sprawie niniejszej bezspornym pozostaje fakt, że skarżąca, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób jej reprezentacji (aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego) i zawartego w nim pouczenia o konsekwencjach jego niewykonania, w zakreślonym 7-dniowym terminie nie uzupełniła powyższego braku formalnego skargi. Oceny tej nie zmienia fakt nadesłania przez skarżącą odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 24 listopada 2015 roku. Termin przewidziany bowiem na jego złożenie upłynął bezskutecznie w dniu 23 listopada 2015 roku, a zatem dokonana przez stronę czynność procesowa jako podjęta po upływie terminu nie wywołuje skutków procesowych w niniejszej sprawie. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił. AKE.