I SA/Łd 1289/14

Dnia 25 lutego 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2010 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – E. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. E. S., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2010 rok. W skardze został zawarty wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Jednocześnie w załączonym urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) skarżąca sprecyzowała, że wnosi o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej opłaty sądowej od skargi. Zarządzeniami z dnia 17 grudnia 2014 roku oraz z dnia 19 stycznia 2015 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy oraz do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podpisanie złożonego formularza PPF przez skarżącą, względnie jej pełnomocnika - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W wykonaniu powyższych wezwań pełnomocnik skarżącej uzupełniła wniosek o podpis oraz dodatkowe dokumenty źródłowe dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z treścią art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłaty od skargi, czyli w zakresie wpisu sądowego od skargi, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wyjaśnić przy tym należy, że zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 4 p.p.s.a. częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Jednocześnie podkreślić należy, że w myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną (w stopniu lekkim). Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej jedyny majątek stanowi udział we współwłasności mieszkania w P. o pow. 38 m2. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę (1/2 etatu) w kwocie 840 zł. Jej wydatki związane z utrzymaniem mieszkania i zakupem lekarstw wynoszą ok. 630 zł miesięcznie. Skarżąca nie posiada przy tym rachunków bankowych. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków skarżącej, należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wykazanie spełnienia tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ake.