I SA/Łd 129/10

Dnia 27 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie: sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Protokolant: asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2010 roku przy udziale sprawy ze skargi M. P. i G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003 r. postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu 6 stycznia 2010 r. G.P., M.P. i J.P. wnieśli wspólnie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z 10 listopada 2009 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003 r. W toku postępowania G.P. i M.P. złożyli pisemne oświadczenia o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) – powoływanej dalej jako p.p.s.a. – skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest co do zasady wiążące dla sądu. Sąd uznaje jednakże cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie żadna z przytoczonych wyżej negatywnych okoliczności nie zachodzi. W tym stanie rzeczy sąd uznając, że G.P. i M.P. skutecznie cofnęli skargę, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie. P.Pij.