I SA/Łd 1297/15

Dnia 19 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. i T. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę T. W. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., zaskarżonym postanowieniem z [...]roku, umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte zażaleniem J. W. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z [...] r., którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności decyzji tegoż organu z [...] roku, określającej J. W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok. Na powyższe rozstrzygnięcie skargę wnieśli J. W. i T. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W ocenie sądu skargę T. W. należało odrzucić, bowiem nie posiada ona interesu prawnego do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Zaskarżonym postanowieniem umorzono postępowanie odwoławcze wszczęte zażaleniem J. W. na postanowienie, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności decyzji, określającej J. W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok. Tym samym zaskarżone postanowienie nie oddziałuje w żaden sposób na sferę uprawnień czy obowiązków T. W. Skarga wnoszona na decyzję (postanowienie), która ma zostać poddana kontroli sądowoadministracyjnej, musi dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. W tej płaszczyźnie więc interes prawny, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. ma charakter materialnoprawny. Jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca, w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu, możliwość wydania określonego aktu lub też podjęcia określonej czynności (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 213-214, teza 7). W konsekwencji sąd, uznając, że wniesienie skargi przez T. W. jest w niniejszej sprawie niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu. ak