I SA/Łd 1301/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi w sprawie ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministerstwa Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy podatników produkujących piwo postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi. Spółka z o.o. A z siedzibą w P. wniosła skargę na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministerstwa Finansów z [...] r. w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na treść wydanej przez niego interpretacji z [...] r. nr [...], w której uwzględnił zarzuty podniesione w skardze i zmienił zaskarżoną interpretację zgodnie z intencją podatnika. Zarządzeniem z [...] r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika strony skarżącej do wypowiedzenia się w terminie 7 dni czy wobec wydania interpretacji z 28 września 2011 r. nadal podtrzymuje skargę. Zarządzeniem z tego samego dnia wezwał go ponadto do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Powyższe zarządzenia doręczono 13 października 2011 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik przesłał pismo, w którym oświadczył, że cofa skargę i wnosi o zasądzenie kosztów postępowania. W załączeniu przesłał kserokopię potwierdzenia przelewu kwoty 200 zł, w której wskazano m.in. WSA w Łodzi jako beneficjenta wpłaty i sygnaturę niniejszej sprawy. Wymagany prawem wpis wpłynął na rachunek sądu dopiero 17 listopada 2011 r. Następnie (tj. 5 grudnia 2011 r.) wpłynął do sądu wniosek pełnomocnika skarżącej spółki o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że wskutek popełnienia oczywistej omyłki pisarskiej przy wypełnianiu numeru rachunku bakowego, na który miał przekazać opłatę, wpis został uiszczony na rachunek innego sądu tj. Sądu Rejonowego w P. Pełnomocnik podkreślił, że opłata została pierwotnie dokonana 18 października 2011 r. (tj. w terminie), a przelew zawierał prawidłowe oznaczenie kwoty wpisu, sygnaturę akt sprawy, a także wskazywał właściwy sąd i jego adres. Mimo to – wskutek omyłki przy wpisywaniu numeru rachunku bankowego – nie dotarł na właściwy rachunek. O błędzie strona skarżąca dowiedziała się 16 października 2011 r., gdy pracownik sekretariatu Sądu Rejonowego w P.. zadzwonił z pytaniem o cel przelewu i wskazanie jakiej sprawy dotyczy. Zdaniem pełnomocnika strony "mechaniczna" omyłka w numerze rachunku nie może wywoływać negatywnych skutków dla skarżącej spółki, która sporządziła i wniosła opłatę w terminie, prawidłowo określając w tytule zarówno sąd jak i sygnaturę akt sprawy. Do wniosku załączono m.in. potwierdzenie uiszczenia wpisu na właściwy rachunek z 17 listopada 2011 r. Powyższy wniosek wysłany został za pośrednictwem poczty 23 listopada 2011 r. na adres Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Następnie (tj. 1 grudnia 2011 r.) organ podatkowy wysłał ów wniosek do tutejszego sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest spóźniony. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Ponadto – stosownie do art. 88 P.p.s.a. – spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przedstawiona powyżej regulacja określa ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z nich jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który rozpoczyna swój bieg od dnia ustania przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu. Odnosząc opisaną regulację do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że rozpoznawany wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Wskazana przez stronę przyczyna uchybienia terminu, tj. błędne przeświadczenie o przesłaniu wpisu od skargi na właściwy rachunek, ustała najpóźniej 16 listopada 2011 r. tj. w dniu, w którym pracownik skarżącej spółki przeprowadził rozmowę z pracownikiem Sądu Rejonowego w P.., na którego rachunek omyłkowo wpłacono wpis. W tej zatem chwili strona skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminu. Skoro tak, to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zakończył bieg 23 listopada 2011 r. Pełnomocnik skarżącej spółki wprawdzie złożył w tym dniu przedmiotowy wniosek, jednak zaadresował go błędnie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., zamiast wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Tym samym nie wypełnił dyspozycji art. 87 § 1 P.p.s.a. zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnieść we właściwym terminie do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Wspomnieć wypada, że wyjątek od tej zasady dotyczy wyłącznie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi – wówczas pismo wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie uchybienie dotyczy zaś terminu wykonania czynności w toku postępowania przed sądem. Jest zatem oczywiste, że przedmiotowy wniosek powinien zostać skierowany wprost do sądu. W konsekwencji dla zachowania terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo zawierające rozpatrywany wniosek należało złożyć wprost w biurze podawczym sądu, ewentualnie – zgodnie z dyspozycją art. 83 § 3 P.p.s.a. – oddać je w polskim urzędzie pocztowym (polskim urzędzie konsularnym). Dla zachowania terminu konieczne było jednak, aby pismo zostało nadane pod adresem właściwego sądu. Mylne oznaczenie sądu powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data nadania pisma pod adresem tego sądu, co w niniejszej sprawie nastąpiło 1 grudnia 2011 r. tj. tydzień po terminie. Ze wskazanych wyżej względów spóźniony wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków fiskalnych skargi należało odrzucić i dlatego na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.