I SA/Łd 1317/08

Dnia 12 grudnia 2008 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi G. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [....] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2002 roku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki cywilnej p o s t a n a w i a 1/ przyznać G. O. prawo pomocy w zakresie częściowym w ten sposób, że zwalnia skarżącego od kosztów sadowych; 2/ odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. I SA/Łd 1317/08 Uzasadnienie G.O. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego, w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2002 roku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki cywilnej. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że G.O. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną W.O. oraz synem żony z pierwszego małżeństwa 20-letnim P.T. Skarżący utrzymuje się z wynajmu hali, co przynosi mu 1400 zł miesięcznego dochodu. W.O. nie osiąga żadnych dochodów, a P.T. otrzymuje rentę w wysokości 636,29 zł brutto. Jedynym majątkiem skarżącego jest 80-metrowy dom i 11-letni samochód osobowy. W uzasadnieniu wniosku podał, że jego sytuacja materialna jest bardzo ciężka. W wyniku wszczęcia szeregu postępowań przez organy podatkowe cały jego majątek ruchomy i nieruchomy został zajęty. Cała rodzina utrzymuje się z wynajmu hali oraz renty syna. Z tego źródła pokrywane są wydatki na utrzymanie rodziny (leki, opał, energia, kredyt, koszty studiów zaocznych P.T.). Dodał, że sytuacja materialna zarówno jego, jak i żony, była już kilkakrotnie przedmiotem analizy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który (poza jednym przypadkiem) przyznawał prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeśli nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W tej sytuacji należało uznać, iż wniosek G.O. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Sytuacja finansowa skarżącego pozwala na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego, wynoszącego w niniejszej sprawie 2000 zł. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie doradcy podatkowego, należy podnieść, że zgodnie z art. 246 § 3 powoływanej ustawy, ustanowienie w ramach prawa pomocy zawodowego pełnomocnika jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy strona nie zatrudnia takiego pełnomocnika lub nie pozostaje z nim w innym stosunku prawnym (np. zlecenia), chyba że został on ustanowiony na podstawie przepisów o prawie pomocy. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarżący ustanowił w ramach prowadzonego postępowania profesjonalnego pełnomocnika z wyboru do prowadzenia sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w osobie doradcy podatkowego I. K. W tej sytuacji uznać należy, że nie ma podstaw do ustanowienia pełnomocnika w ramach prawa pomocy. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 246 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. LF