I SA/Łd 132/08

Dnia 1 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 października 2007 roku wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 797/07 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego p o s t a n a w i a: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 października 2007 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt I SA/Łd 797/07 w ten sposób, że po słowach "toczy się postępowanie w sprawie o sygnaturze akt" w miejsce "SPS 3/07" wpisać "I FPS 3/07". Postanowieniem z dnia [...] roku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Łd 797/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie na zgodny wniosek stron. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy postępowanie w sprawie o sygnaturze akt SPS 3/07 tożsamą pod względem faktycznym ze sprawą rozpoznawaną. Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zwieszone postępowanie oraz sprawa została wpisana pod nowy numer do repertorium SA. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie w uzasadnieniu postanowienia błędnie wpisano sygnaturę akt sprawy rozpoznawanej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wpisanie błędnej sygnatury sprawy stanowiło oczywistą omyłkę. Mając to na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. D.T.