I SA/Łd 132/10

Dnia 17 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "A" J. B. Spółki jawnej z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 11 stycznia 2010 r. pełnomocnik A Spółki jawnej w K. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r. Do wniosku dołączona została skarga. Pełnomocnik wyjaśniła, że kwestionowaną skargą decyzję organu odwoławczego odebrała w dniu 4 stycznia 2010 r. w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. W tym też dniu uzyskała w Kancelarii organu informację, że decyzja została wcześniej wysłana przesyłką pocztową do pełnomocnika na adres: Ł., ul. [...] i zwrócona przez pocztę z adnotacją "adresat wyprowadził się". Zdaniem pełnomocnika organ nieprawidłowo zaadresował przesyłkę, gdyż na wizytówce, przekazanej organowi w sierpniu 2009 r., przy okazji zapoznania się z aktami sprawy, wskazany był na pierwszym miejscu, po oznaczeniu "Kancelaria Radcy Prawnego [...]", adres: Ł., ul. [...], pod którym pełnomocnik prowadzi działalność nieprzerwanie od 9 lat i który widnieje na liście radców prawnych prowadzonej przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Ł. W ocenie wnioskodawcy zwróconą przez pocztę korespondencję organ winien przesłać ponownie na adres podany jako siedziba Kancelarii, nie zaś pozostawić w aktach, uznając ją za doręczoną. Ustosunkowując się do złożonego wniosku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze domagało się odmowy przywrócenia terminu i odrzucenia skargi, ewentualnie oddalenia skargi. Organ wskazał, że spółka ustanowiła pełnomocnika w osobie radcy prawnego dopiero na etapie realizacji prawa do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W imieniu spółki z materiałem tym zapoznała się radca prawny [...], przedkładając Kolegium pełnomocnictwo oraz wizytówkę, na której podane były dwa adresy: Ł., ul. [...] oraz Kancelaria Ł., ul. [...]. Organ zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 in fine w związku z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej przesłał decyzję na wskazany przez pełnomocnika adres miejsca pracy, to jest Kancelaria Ł., ul. [...]. W ocenie organu nie można przyjąć, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez winy pełnomocnika strony w sytuacji, gdy ten wskazał dwa adresy do doręczeń, nie precyzując jednocześnie, że jeden z nich jest nieprawidłowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270; w skrócie "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna z tym, że strona, która nie dochowała terminu, dysponuje ustawowym prawem do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Warunkiem pozytywnego rozpoznania żądania w tym przedmiocie jest spełnienie łącznie zarówno przesłanek formalnych: - skierowanie wniosku do sądu, w którym czynność miała być dokonana, - zachowanie siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia, - wskazanie okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy (uzasadnienie wniosku) i - jednoczesne dokonanie czynności, której termin upłynął, jak i przesłanki materialnej polegającej na uprawdopodobnieniu braku winy w niedochowaniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a.). Dokonując wstępnej oceny wniosku, w aspekcie rygorów formalnych, stwierdzić należy, iż wniosek spółki nie uchybia wskazanym wyżej warunkom, a tym samym pozwala na przeprowadzenie jego merytorycznej kontroli. W ocenie sądu, strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku winy w przekroczeniu terminu do złożenia skargi. Art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej nakłada zarówno na strony, jak i ich pełnomocników obowiązek zawiadamiania organu podatkowego w toku postępowania o zmianie swojego adresu. Skutkiem zaniedbania powyższego obowiązku jest uznanie pisma przez organ za doręczone pod dotychczasowym adresem i pozostawienie go w aktach sprawy (art. 146 § 2 Ordynacji podatkowej). W rozpatrywanej sprawie organ był uprawniony uznać przesłaną pełnomocnikowi spółki decyzję za doręczoną. W dniu 7 sierpnia 2009 r. działająca w imieniu skarżącej radca prawny zapoznała się z materiałem dowodowym sprawy, w tym też dniu złożyła do akt pełnomocnictwo procesowe oraz wizytówkę. Na wizytówce umieszczone były dwa adresy, jeden – Ł., ul. [...], drugi – Ł., ul. [...]. Przy ostatnim z nich widniała informacja o tym, że jest to adres Kancelarii. Skoro na wizytówce, jako adres Kancelarii, podano ul. [...], zrozumiałe było postępowanie organu, który na ten właśnie adres przesłał korespondencję. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż pełnomocnik spółki nie wskazywała, który z wymienionych na wizytówce adresów jest adresem do korespondencji, nie podała też, że jeden z nich jest nieprawidłowy. Warto podkreślić, że spółkę reprezentuje zawodowy pełnomocnik – radca prawny, od którego należy oczekiwać wyższego poziomu staranności, niż w przypadku strony lub pełnomocnika, który nie jest profesjonalistą. Jeżeli pełnomocnik nie prowadzi działalności w lokalu przy ul. [...], nie powinna wskazywać, iż tam mieści się Kancelaria, gdyż takie działanie wprowadza w błąd i przez to w istotny sposób utrudnia prawidłowy tok czynności procesowych. Ponadto, jeżeli podane zostały organowi dwa adresy należało wskazać jeden, pod którym jest odbierana korespondencja. Niewskazanie adresu do korespondencji uprawniało SKO do wysłania przesyłki na wybrany przez siebie adres spośród tych podanych przez stronę. Raz jeszcze należy zaznaczyć, iż organ wybrał ten adres, który widniał na wizytówce jako miejsce, w którym pełnomocnik prowadzi Kancelarię. Otrzymując zwrot przesyłki z adnotacją "adresat wyprowadził się" i mając jednocześnie świadomość, iż w imieniu podatnika działa profesjonalny pełnomocnik, któremu znana jest treść art. 146 Ordynacji podatkowej, organ zasadnie uznał decyzję za doręczoną, bez konieczności jej ponownego przesyłania na inny adres. Restytucja uchybionego terminu może mieć miejsce tylko wyjątkowo. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Przywrócenie terminu nie jest możliwe wówczas, gdy stronie bądź jej pełnomocnikowi można przypisać dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa. Taka sytuacja wystąpiła w analizowanym przypadku. To, że decyzja została wysłana na nieaktualny adres było wyłącznie wynikiem podania organowi nieprawidłowego adresu przez pełnomocnika, czego skutki w konsekwencji obciążają stronę. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi. J.Z.