I SA/Łd 132/14

Dnia 20 marca 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 roku oraz odsetki za zwłokę i koszty egzekucyjne p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – S. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. S. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 roku oraz odsetki za zwłokę i koszty egzekucyjne. W skardze został zawarty wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. W nadesłanym następnie, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, urzędowym formularzu (PPF) skarżący, wnosząc o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oraz doradcy podatkowego, oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 6-letnim synem J. Nie posiada żadnego majątku. Z tytułu zatrudnienia osiąga najniższe wynagrodzenie, ponosi wydatki związane z alimentami na syna w kwocie 600 zł. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. W związku z powyższym Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 26 lutego 2014 roku wezwał skarżącego do jednoznaczne wskazania, czy wnosi o ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata, czy w osobie doradcy podatkowego – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że wnosi o ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata. Jednocześnie na podstawie art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do: przedstawienia zaświadczenia o wysokości dochodu brutto z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę - z okresu ostatnich 3 miesięcy, nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy, określenia kwoty środków przeznaczanych na utrzymanie i podstawowe opłaty eksploatacyjne oraz wskazania tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której skarżący zamieszkuje - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 4 marca 2014 roku nadesłał wymagane dodatkowe oświadczenia i dokumenty dotyczące jego sytuacji majątkowej. Oświadczył przy tym, że wnosi o ustanowienia pełnomocnika w osobie adwokata. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący nie posiada żadnego majątku ani rachunków bankowych. W chwili obecnej mieszka na zmianę u rodziców lub znajomych. Z tytułu zatrudnienia osiąga wynagrodzenie w kwocie 1.680 zł brutto. Ponosi wydatki na utrzymanie i alimenty dla małoletniego syna, w łącznej kwocie 1.300 zł. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza wykazaną kwotę dochodu i wydatków skarżącego, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. ak.