I SA/Łd 1321/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. R. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 roku p o s t a n a w i a: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat J. R., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A. 15 lokal 20, kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 1321/14 odrzucił skargę B. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 roku. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2015 roku referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 20 lipca 2015 roku Izba Adwokacka w Ł. poinformowała Sąd o osobie adwokata wyznaczonego do udzielenia pomocy skarżącej. W dniu 26 sierpnia 2015 roku do WSA w Łodzi wpłynęła opinia o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, w której pełnomocnik z urzędu wystąpił o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu oraz oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 roku, poz. 461). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu w niniejszej sprawie wynosi 240 złotych (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia). Pełnomocnik został wyznaczony po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, a więc po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji. Tym samym adwokat, który sporządził przedmiotową opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie występował w obu instancjach. Przysługuje mu zatem wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej, tj. 180 zł. O wysokości wynagrodzenia orzeczono z uwzględnieniem § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W konsekwencji sąd, na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia