I SA/Łd 1323/15

Dnia 2 lutego 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 roku. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za okres od 1 kwietnia do 31 grudnia 2014 roku p o s t a n a w i a: odmówić A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu 15 października 2015 roku A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. wystąpiło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.T. z [...] roku określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za okres od 1 kwietnia do 31 grudnia 2014 roku. Wraz ze skargą spółka uiściła na rachunek sądu tytułem wpisu od skargi kwotę 500 zł. Wobec ustalenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na kwotę 1.498 zł skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu uzupełniającego. W odpowiedzi na to wezwanie spółka wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach spółki oraz dodatkowych informacji i dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że spółka prowadzi działalności w zakresie hodowli dżdżownic będącą działem specjalnym produkcji rolnej. Skarżąca wskazała, że wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 5.000 złotych, wartość posiadanych środków trwałych zamyka się kwotą 5.679589 zł. Jej zysk za ostatni rok bilansowy wyniósł 143.373 zł. Informacje te znalazły potwierdzenie w nadesłanym bilansie oraz rachunku zysków i strat za 2014 rok. Zgodnie z zeznaniem podatkowym CIT-8 dochód spółki za 2014 rok wyniósł 181.742 zł. Z nadesłanych deklaracji VAT-7 wynika, że przychody spółki za sierpień 2015 roku wynosiły 58.988 zł, za wrzesień 72.841 zł, za październik 120.945 zł, zaś za listopad 2015 roku zamknęły się kwotą 830.974 zł. Spółka posiada zajęty rachunek bankowy w A. Banku, zaś na rachunku w B. Banku nie posiada żadnych środków. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r.,poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może zostać przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym - wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. - strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Z treści powyższego przepisu, w szczególności z użytego w nim określenia "gdy wykaże" wynika, że ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Strona ma przekonać, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania. Ponadto powinna należycie uzasadnić i wykazać okoliczności, które podaje we wniosku. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o stanie majątku i dochodach oraz akt sprawy wynika, że spółka prowadzi działalności w zakresie hodowli dżdżownic, wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 5.000 złotych, wartość posiadanych środków trwałych zamyka się kwotą 5.679589 zł, zysk za ostatni rok bilansowy wyniósł 143.373 zł. Zgodnie z zeznaniem podatkowym CIT-8 dochód spółki za 2014 rok wyniósł 181.742 zł. Z nadesłanych deklaracji VAT-7 wynika, że przychody spółki za sierpień 2015 roku wynosiły 58.988 zł, za wrzesień 72.841 zł, za październik 120.945 zł, zaś za listopad 2015 roku zamknęły się kwotą 830.974 zł. Powyższe, w zestawieniu z kwotą wymaganego wpisu od skargi w niniejszej sprawie (1.498 zł), z której do uiszczenia spółce pozostała kwota 998 zł tytułem wpisu uzupełniającego powoduje, że stosownie do art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. nie można uznać, że skarżąca wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Skarżąca twierdzi, że w związku z blokadą rachunku bankowego nie posiada środków na uiszczenie wpisu sądowego w pełnej wysokości. Powyższa okoliczność nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Przeprowadzone postępowanie wskazuje, że jej działalność gospodarcza dotychczas przynosiła skarżącej dochody i spółka w dalszym ciągu z sukcesem prowadziła ją mimo blokady rachunku bankowego. W listopadzie 2015 roku osiągnęła ona przychód z działalności na poziomie 830.000 zł zaś na jej zajęty rachunek bankowy wpłynęła kwota zaledwie 5.221 zł. Powyższe wskazuje, że mimo dokonanego zajęcia skarżąca w dalszym ciągu bez przeszkód prowadzi swoją działalność osiągając przychody w wysokości umożliwiającej pokrycie kosztów zainicjowanego postępowania. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony. Należy podkreślić, że postępowanie sądowe dla przedsiębiorcy jakim jest skarżąca jest elementem prowadzonej działalności gospodarczej i także w tym zakresie musi się on liczyć z koniecznością ponoszenia kosztów tej działalności jakimi są koszty sądowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. AKE.