I SA/Łd 1325/12

Dnia 22 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. I SA/Łd 1325/12 Uzasadnienie P. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący nie wniósł wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśniono, iż po otrzymaniu zaskarżonej interpretacji skarżący wniósł do organu pismo zatytułowane "zażalenie", które ze względu na wskazanego adresata (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł.) zostało potraktowane jako skarga do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) Sąd odrzuca skargę jeśli z innych niż wskazane w punktach 1-5 przyczyn, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przepis ten nawiązuje do konstrukcji przesłanek dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności (bezczynności) organu do sądu administracyjnego. Przesłanki te stanowią określone w ustawie warunki (wymagania) prawidłowego zaskarżenia, dotyczące przedmiotu skargi, jej formy i treści. Obowiązkiem sądu, przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi, jest zbadanie, czy skarga spełnia wymogi formalne oraz czy przed jej wniesieniem skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, które służyły mu w postępowaniu administracyjnym. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest uprzednie wyczerpanie trybu zaskarżenia. Stosownie bowiem do art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu- do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3) - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Terminy do wniesienia skargi zostały określone w art. 53 P.p.s.a., przy czym na podstawie § 2 tego przepisu w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, a więc w przypadku skargi na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ze względu na przytoczone wyżej regulacje prawne skargę na obecnym etapie postępowania Sąd zobligowany jest odrzucić, gdyż postępowanie organu wydającego interpretacje obarczone jest uchybieniami natury procesowej mającymi wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu Dyrektor Izby Skarbowej przedwcześnie potraktował pismo skarżącego z dnia [...] zatytułowane "zażalenie" jako skargę do Sądu. Po pierwsze, wbrew temu na co wskazuje organ w odpowiedzi na skargę nie jest jednoznaczne kto jest adresatem tego pisma (koperta zaadresowana jest na Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.). Po drugie, jeżeli pojawiły się wątpliwości co do charakteru pisma i jego adresata organ wydający interpretację, działając w myśl zasady pogłębiania zaufania do organów podatkowych (art. 121 Ordynacji podatkowej), winien zwrócić się do skarżącego o sprecyzowanie kto jest adresatem i jaki jest charakter pisma z [...]. Autorytatywne potraktowanie przez organ wydający interpretację tego pisma jako skargi do Sądu niewątpliwe godzi w prawo skarżącego do kontroli sądowej, ponieważ na skutek cytowanych wyżej unormowań ustawowych, skarga taka musi zostać odrzucona. Jeżeli nadal wolą skarżącego jest sądowa kontrola interpretacji indywidualnej z [...] to powinien on złożyć do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, w którym wskaże na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe skargę, na obecnym etapie postępowania, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. TF