I SA/Łd 1332/14

Dnia 20 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lutego 2013 roku, w sprawie sygn. akt I SA/Łd 1513/12 oddalającym skargę K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...]. K. G. wniósł o skargę wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lutego 2013 roku, w sprawie sygn. akt I SA/Łd 1513/12 oddalającym jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wskazanej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] roku. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że w jego ocenie sporne zobowiązanie podatkowe zostało ustalone w niewłaściwej wysokości, co skutkować będzie wyrządzenie szkody majątkowej, w postaci ubytku w majątku skarżącego. Dodał, że w trakcie toczącego się postępowania egzekucyjnego zajęto kilka składników majątku skarżącego, co stanowi trudny do odwrócenie skutek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że przedmiotowa sprawa dotyczy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego prawomocnym wyrokiem tutejszego sądu z dnia 20 lutego 2013 roku, w sprawie sygn. akt I SA/Łd 1513/12. W konsekwencji przedmiotem kontroli zainicjowanym skargą o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest działanie sądu w zwykłym trybie, bowiem skarga ta jest skierowana przeciwko orzeczeniu sądowemu. Stąd po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego nie znajdują zastosowania wszystkie przepisy dotyczące skargi. Stosownie do art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ze wskazanej regulacji jednoznacznie wynika, że składający skargę o wznowienie postępowania może domagać się tylko wstrzymania wykonania orzeczenia sądu, którym zakończyło się postępowanie sądowe objęte skargą o wznowienie. Tymczasem skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organów podatkowych, które były przedmiotem kontroli sądu administracyjnego w sprawie I SA/Łd 1513/12. Wyrok ten jest prawomocny a okoliczności tej nie zmieniła przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania. Oznacza, że wyrok WSA w Łodzi z 20 lutego 2013 roku nadal pozostaje w obrocie prawnym. Skutkiem tego na obecnym etapie postępowania sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania przedmiotowych decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., czego domagał się skarżący (zob. postanowienia NSA z dnia 12 stycznia 2012 roku, w sprawie sygn. akt II OSK 2557/11; z dnia 20 września 2007 roku, w sprawie o sygn. akt II FSK 672/07; z dnia 28 października 2010 roku, w sprawie o sygn. akt II OSK 1337/10; z dnia 21 czerwca 2013 roku, w sprawie sygn. akt II OSK 1350/13; orzeczenia.nsa.gov.pl). Dla porządku należy dodać, iż skarżący nie uprawdopodobnił także, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wynikające z art. 284 p.p.s.a., uzasadniające zastosowanie w stosunku do niego ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania wyroku z dnia 20 lutego 2013 roku. Argumenty wskazane przez skarżącego są zbyt ogólne, nie odnoszą się do treści uzasadnienia wyroku a jedynie do działań organów podatkowych, a zatem nie dają podstaw do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki do zastosowania tegoż przepisu. Uprawdopodobnienia niepowetowanej szkody nie stanowią również ogólnikowo wskazywane przez skarżącego konsekwencje finansowe. Z tych przyczyn sąd, na podstawie art. 284 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. ak