I SA/Łd 1343/14
PostanowienieWSA w Łodzi2015-02-13
Skład orzekający: Małgorzata Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, uzasadniając przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego?Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że jego miesięczne dochody netto, po uwzględnieniu obciążeń alimentacyjnych, potrąceń komorniczych oraz kosztów utrzymania mieszkania, nie pozwalają na pokrycie pełnego wpisu sądowego od skargi. W związku z tym, przyznano mu prawo pomocy w zakresie częściowym, zwalniając go od wpisu ponad kwotę 200 zł, aby umożliwić mu realizację prawa do sądu.Stan faktyczny
Skarżący R. S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą zobowiązania podatkowego w VAT. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1.648 zł, skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wskazał na swoje niskie dochody netto (2.051 zł) po potrąceniach i obciążeniach alimentacyjnych, brak majątku oraz wysokie koszty utrzymania mieszkania (ok. 1.000 zł miesięcznie).Rozstrzygnięcie
1. Przyznano skarżącemu R. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 200 zł. 2. Oddalono wniosek w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 13 lutego 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 roku p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu R. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 200 zł (dwieście złotych); 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.
W dniu 12 listopada 2014 roku R. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 1.648 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Jego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 7.250 zł brutto. Jednakże jest ono obciążone alimentami zasądzonymi na rzecz dzieci oraz potraceniami komorniczymi. Z tego względu wynagrodzenie faktycznie otrzymywane (po dokonaniu potrąceń) stanowi kwotę 2.051 zł netto. Skarżący podkreślił, że z kwoty tej opłaca czynsz i opłaty eksploatacyjne za wynajmowane mieszkanie w łącznej wysokości około 1.000 zł miesięcznie. Skromna kwota pozostająca mu na utrzymanie nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych. Do wniosku podatnik dołączył zaświadczenie o dochodach potwierdzające wysokość potrąceń z jego wynagrodzenia oraz umowę najmu lokalu mieszkalnego ustalającą opłatę dla najemcy w wysokości 500 zł i nakładającą na stronę obowiązek ponoszenia opłat eksploatacyjnych i czynszowych za wynajmowane mieszkanie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest częściowo zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że R. S. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie za pracę w wysokości 7.250 zł brutto. Jednak w związku z obciążeniami alimentacyjnymi oraz potraceniami komorniczymi wnioskodawca do wypłaty otrzymuje kwotę 2.051 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu ponosząc z tego tytułu opłaty w łącznej wysokości około 1.000 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skarg w sprawie niniejszej (1.648 zł) stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 200 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych na tym etapie postępowania uznać należy za przedwczesny. Partycypacja w kosztach postępowania jest obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Na obecnym etapie postępowania wpis od skargi jest najdotkliwszym wydatkiem, a jego nieuiszcenie w krótkim terminie 7 dni rodzi dla strony negatywne konsekwencje w postaci odrzucenia skargi co uzasadnionym czyni obniżenie opłaty od skargi do kwoty możliwej dla strony do poniesienia. Skarżący posiada jednak stałe źródło dochodów z którego czynione co miesiąc drobne oszczędności pozwalają w ocenie referendarza na pokrycie ewentualnych dalszych kosztów zainicjowanego postępowania, których wysokość będzie zdecydowanie niższa.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Ake.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło