I SA/Łd 1348/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I W składzie następującym: Asesor WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki akcyjnej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiąc styczeń 2001 roku i określenie wysokości pobranych i nie wpłaconych zaliczek postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji M.C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. nr [...] z dnia [...] w części orzekającej o odpowiedzialności podatkowej M.C. – jako byłego prezesa zarządu spółki "A" w C. z tytułu pobranego i nie wpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-4) za miesiące: maj, czerwiec, lipiec 2001 roku w łącznej kwocie 19.460,10 zł wraz z należnymi odsetkami i w tej części umarzającej postępowanie w sprawie oraz utrzymującej w mocy niniejszą decyzję w części orzekającej o odpowiedzialności podatkowej skarżącego, jako byłego prezesa zarządu opisanej Spółki, z tytułu pobranego i nie wpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-4) za styczeń 2001 roku w wysokości 7.038,10 zł wraz z należnymi odsetkami. W treści skargi skarżący zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku M.C., wskazał iż przymusowe wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do istotnej zmiany w jego majątku, a powrót do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl § 3 powyższego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma zatem charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wskazała istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zawarta we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji argumentacja jest bardzo lakoniczna i ogólna. Sprowadza się w zasadzie do stwierdzenia, iż przymusowe wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do istotnej zmiany w jego majątku, a powrót do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Twierdzenie to nie zostało jednak rozbudowane oraz nie zostało poparte żadną argumentacją. Na uwagę zasługuje fakt, że wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę (majątkową i niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dn. 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281811). Podniesione przez skarżącego okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalne. Niewykazanie istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny zasadności wniosku skarżącego w kontekście powołanego wyżej art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Uprawdopodobnienie istnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej i winno wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu, w szczególności dla sytuacji finansowej skarżącego. Nadto powinno być poparte stosownymi dokumentami potwierdzającymi tą sytuację. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. P.Pij.