I SA/Łd 1349/06

Dnia 7 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2007 roku, sygn. akt I SA/Łd 1349/06 w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie obciążenia kosztami egzekucyjnymi. Pismem z dnia 23 grudnia 2008 roku skarżący, reprezentowany przez J.K., wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ogłoszonego w dniu 19 stycznia 2007 roku (sygn. akt I SA/Łd 1349/06) - z uwagi na fakt, iż nie otrzymał wezwania na rozprawę na dzień 19 stycznia 2007 roku i nie wiedział, że w sprawie zostanie ogłoszony w tym dniu wyrok – albo ewentualnie o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi złożonej w powyższej sprawie, ponieważ skarżący bez swojej winy został pozbawiony możliwości obrony swoich praw, bowiem nie otrzymał wezwania na rozprawę na dzień 19 stycznia 2007 roku i nie wiedział, że w sprawie zostanie w tym dniu ogłoszony wyrok. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że pełnomocnik nie miał doręczonego wezwania na rozprawę na dzień 19 stycznia 2007 roku i nie wiedział o tym terminie. Brak doręczenia wezwania wynika z braku możliwości zabezpieczenia skrzynek pocztowych lokatorów, które znajdują się na froncie budynku przed klatką wejściową przy ul. A i częstego uszkodzenia ich przez nieznanych sprawców przechodzących ulicą. Na skutek zaś braku doręczenia i niezawinionego niestawienia się na rozprawę pełnomocnik skarżącego nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku, gdyż nie wiedział, że wyrok ten zapadł. O wyroku tym dowiedział się w dniu 18 grudnia 2008 roku, kiedy przeglądał akta sądowe. Do Sądu pełnomocnik udał się, gdyż jego syn zapytał, dlaczego zalega z kosztami egzekucyjnymi na kwotę ponad 9.000 zł. W celu sprawdzenia pełnomocnik wraz z synem udali się do urzędu skarbowego i następnie do Sądu. Zachowany został zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W konkluzji pełnomocnik skarżącego wskazał, że wprawdzie od uchybienia terminu minął już rok, niemniej wniosek jest zasadny, gdyż przypadek jest wyjątkowy. Syn bowiem spłacił wszelkie zobowiązania podatkowe wcześniej, zanim organy skarbowe mogły obciążyć go obowiązkiem zapłaty kosztów egzekucyjnych. Do pisma załączono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z dowodem uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. Z uwagi na niejednoznaczną treść powyższego pisma, zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia 7 stycznia 2009 roku pełnomocnik skarżącego został wezwany do sprecyzowania charakteru tego pisma poprzez wskazanie – w terminie 7 dni, czy pismo to jest wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 19 stycznia 2007 roku (sygn. akt I SA/Łd 1349/06), czy też jest skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego tym wyrokiem, względnie wskazania, czy pismo to zawiera jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie powyższego wyroku i skargę o wznowienie postępowania zakończonego tym wyrokiem. Ponadto pełnomocnik skarżącego został pouczony, iż brak odpowiedzi w zakreślonym terminie skutkował będzie potraktowaniem pisma z dnia 23 grudnia 2008 roku jedynie jako wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2007 roku (sygn. akt I SA/Łd 1349/06). Pouczono pełnomocnika skarżącego także o treści art. 271-273 oraz art. 277 i art. 279 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie w powyższej kwestii zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 lutego 2009 roku. Z uwagi na brak odpowiedzi strony skarżącej na powyższe wezwanie, Sąd potraktował pismo z dnia 23 grudnia 2008 roku wyłącznie jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2007 roku (sygn. akt I SA/Łd 1349/06). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 1, 2, 4 i 5 p.p.s.a.). W myśl powołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia), 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W niniejszej sprawie skarżący nie spełnił przesłanki dotyczącej zachowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Treść wniosku o przywrócenie terminu z dnia 23 grudnia 2008 roku sugeruje wprawdzie, iż datą, od której zaczął swój biegł siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jest dzień 18 grudnia 2008 roku, w którym to dniu pełnomocnik przeglądał akta sądowe i dowiedział się, że w sprawie zapadł negatywny wyrok dla skarżącego. Jednakże mając na uwadze notatkę zawartą w "Kontrolce pobranych akt sądowych" z dnia 23 sierpnia 2007 roku sporządzoną przez pracownika Wydziału Informacji Sądowej, w ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia daty wskazanej przez pełnomocnika skarżącego jako początku biegu terminu do złożenia przez niego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Niewątpliwie bowiem za datę ustania przyczyny uchybienia terminu należy przyjąć dzień 23 sierpnia 2007 roku, kiedy to pełnomocnik skarżącego przeglądał akta sądowe w sprawie o sygn. I SA/Łd 1349/06 w Wydziale Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w tym też dniu udzielono mu informacji o tej sprawie. Powyższe oznacza, że termin do złożenia przez stronę skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia rozpoczął swój bieg w dniu 24 sierpnia 2007 roku i upłynął w dniu 31 sierpnia 2007 roku. A zatem wniosek z dnia 23 grudnia 2008 roku jest wnioskiem spóźnionym, bowiem został wniesiony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W sprawie ma więc zastosowanie art. 88 zdaniem pierwsze p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Odrzucenie wniosku przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. (MSi)