I SA/Łd 1349/15

Dnia 20 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok postanawia: odrzucić skargę. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok w wysokości 11.886 zł z tytułu przychodu uzyskanego ze sprzedaży własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Zarządzeniem z 25 listopada 2015 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie 14 grudnia 2015 r. W odpowiedzi skarżący 18 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego) nadesłał podpisany egzemplarz skargi, natomiast pomimo wezwania Sądu, do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - dalej zwana "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z powołanymi przepisami skarga winna być podpisana przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a także wskazywać wartość przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wprawdzie w zakreślonym terminie skarżący nadesłał podpisany własnoręcznie egzemplarz skargi, jednakże brak formalny skargi w zakresie wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia nie został usunięty. Skarżący pomimo wezwania, skutecznie doręczonego 14 grudnia 2015 roku, do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, nie uzupełnił powyższego braku skargi. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. AKE.