I SA/Łd 1357/11

Dnia 14 lutego 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. i Z. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W. J. i Z. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącym W. J. i Z.J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. Wyrokiem z dnia roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. J. i Z. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. W dniu 6 lutego 20102 roku do sądu wpłynął wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W złożonym na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach W. i Z. J. wskazali, iż wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu są ich emerytury w łącznej kwocie ok. 3.000 zł miesięcznie. Skarżący zamieszkują w mieszkaniu lokatorskim o powierzchni 48 m2 są właścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni 4,06 ha oraz zakupionego na kredyt samochodu osobowego, nie posiadają innego majątku ani oszczędności. Oświadczyli, iż z powyższych dochodów pokrywają jedynie bieżące koszty utrzymania i leczenia skarżącego będącego inwalidą I grupy (ok. 550 zł miesięcznie) oraz ratę kredytu za samochód w wysokości ok 650 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest częściowo zasadny. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny- art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy W. i Z. J. wskazali, iż wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu są ich emerytury w łącznej kwocie ok. 3.000 zł netto miesięcznie. Skarżący zamieszkują w mieszkaniu lokatorskim o powierzchni 48 m2 i są właścicielami samochodu osobowego. Skarżący jest inwalidą I grupy i z tego tytułu ponosi wysokie wydatki na leczenie około 500 zł miesięcznie, dodatkowo skarżący są obciążeni obowiązkiem spłaty kredytu na samochód wysokość raty wynosi 650 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, oraz wysokość wpisu od skargi kasacyjnej stanowiącej na obecnym etapie postępowanie jedyny realny koszt sądowy w sprawie niniejszej (100 zł), stosownie do treści art. 245 § 2 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że wnioskodawcy nie wykazali, iż nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jednak poniesienie pełnych kosztów postępowania wiązałoby się z uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego zasadnym jest przyznanie im prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Konieczność uiszczenia kosztów sądowych podyktowana jest obowiązkiem strony partycypacji w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Wysokość przychodów w rodzinie skarżących pozwala przyjąć, iż są oni wstanie wygospodarować środki na pokrycie wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie niniejszej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.