I SA/Łd 1359/07

Dnia 28 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. G.-K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zaległości w podatku obrotowym za 1995 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 9 listopada 2007 r. Z. G.-K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zaległości w podatku obrotowym za 1995 r., w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracji. Wniosek nie zawiera żadnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania jednej z nich lub obu oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., FZ 474/2004 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r., FZ 267/2004, niepublikowane). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. również "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2006, s. 162 i n.). Jak podkreśla się w orzecznictwie powyższy wymóg wynika z faktu, iż sąd nie ma obowiązku samodzielnie ustalać, czy chodzi o wyrządzenie szkody wnioskodawcy, czy komuś innemu, ani jakiego rodzaju nieodwracalne skutki wnioskodawca ma na myśli. Obowiązek wskazania przesłanki wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wymogu materialnoprawnego, a nie formalnego, w związku z czym nie zachodzi okoliczność uzasadniająca wezwanie do uzupełnienia przez stronę braku w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2008 r., I FZ 559/07, dostępne w internecie). W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie tylko nie uzasadniła konieczności wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, ale również nie wskazała żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższa sytuacja uniemożliwiła Sądowi merytoryczną ocenę żądania i ewentualne jej wsparcie argumentami spoza wniosku. Z uwagi na fakt, iż nie wykazano by wykonanie zakwestionowanej przez stronę decyzji mogło narazić skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. JZ