I SA/Łd 1364/15

Dnia 6 kwietnia 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. O. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu przez spółdzielnię wkładu mieszkaniowego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – E. O. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E. O. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu przez spółdzielnię wkładu mieszkaniowego. Wobec treści wyroku skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku tym skarżąca podała, że jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w urzędzie pracy, bez prawa do zasiłku. Nie posiada żadnego majątku. Jej miejsce zamieszkania stanowi Schronisko dla Bezdomnych Kobiet w Ł.. Utrzymuje się z zasiłku okresowego w wysokości 317-377 zł, wypłacanego przez MOPS w Ł.. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w urzędzie pracy, bez prawa do zasiłku. Nie posiada żadnego majątku. Jej miejsce zamieszkania stanowi Schronisko dla Bezdomnych Kobiet w Ł.. Utrzymuje się z zasiłku okresowego w wysokości 317-377 zł, wypłacanego przez MOPS w Ł.. Ponadto skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i brak majątku, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca wykazała dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Podkreślić w tym miejscu jednak należy, że powyższe zwolnienie od kosztów sądowych nie obejmuje swym zakresem kosztów, względem których skierowano do skarżącej wezwanie do ich uiszczenia i koszty te skarżąca uiściła, dowodząc tym samym, że była w stanie je ponieść w niniejszej sprawie. Przyznanie bowiem prawa pomocy w drodze niniejszego postanowienia wywołuje skutek od dnia złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ake.