I SA/Łd 137/16

PostanowienieWSA w Łodzi2016-03-18

Skład orzekający: Małgorzata Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, uzasadniając tym samym przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest zasadny, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. W analizowanej sprawie, biorąc pod uwagę niską emeryturę skarżącej, wysokie wydatki na leczenie, brak majątku oraz zajęty rachunek bankowy, a także wysokość wpisu sądowego w tej i innej równoległej sprawie, należało uznać, że skarżąca wykazała te okoliczności, co uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżąca T. S. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą zobowiązania podatkowego w VAT. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca przedstawiła oświadczenie o swoim stanie majątkowym i dochodach, wskazując na emeryturę jako jedyne źródło utrzymania, wysokie wydatki na leczenie, brak majątku oraz zajęty rachunek bankowy. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej T. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 18 marca 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...], UNP:[...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące do maja do lipca 2012 roku. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej T. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 5 stycznia 2016 roku T. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja do lipca 2012 roku. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jej jedyne źródło utrzymania stanowi emerytura, której wysokość w związku z potrąceniem komorniczym wynosi 1.687 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni w grudniu 2014 roku zawiesiła prowadzoną uprzednio działalność gospodarczą. Nie posiada żadnego majątku poza zajętymi zmagazynowanymi wyrobami swojej firmy. Jej rachunek bakowy także został zajęty i objęty zakazem wypłat. Skarżąca wskazała także, iż z uwagi na swój stan zdrowia (operacja stawu biodrowego oraz zakrzepica z zatorem płucnym) ponosi wysokie wydatki na leki i leczenie w granicach 500 zł miesiecznie. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy T. S. wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedyne źródło utrzymania stanowi emerytura w wysokości 1.687 zł netto miesięcznie, bowiem strona zawiesiła swoją działalność gospodarczą. Ze skromnej emerytury skarżąca ponosi wysokie wydatki na leki i leczenie 550 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, ma zajęty rachunek bankowy. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (1.500 zł) oraz fakt, że ze skargi wnioskodawczyni równocześnie zawisła druga sprawa z wpisem sądowym w wysokości 2.000 zł, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania i dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Ake.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło