I SA/Łd 137/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...], UNP:[...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące do maja do lipca 2012 roku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 5 stycznia 2016 roku T. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja do lipca 2012 roku. W treści skargi zawarty został wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postepowania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu złożonego wniosku pełnomocnik strony wskazał, że podatniczka jest osobą w podeszłym wieku, cierpiącą na zakrzepicę i ciśnienie tętnicze. Z uwagi na złą sytuację zdrowotną i finansową zmuszona była z dniem 1 grudnia 2014 r. zawiesić prowadzenie działalności gospodarczej. Ponadto pełnomocnik stwierdził, że w związku z wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z [...] r., sygn. akt [...] zaopatrzonym w klauzulę wykonalności z 10 listopada 2015 r. wobec T. S. toczy się postępowanie egzekucyjne a jej rachunek bankowy został zajęty i objęty zakazem wypłat, zaś jedynym źródłem utrzymania strony pozostaje emerytura, która w związku z potrąceniem komorniczym wynosi obecnie ok. 1.687 zł netto miesięcznie. Strona nie posiada żadnego majątku, poza zajętymi zmagazynowanymi wyrobami swojej firmy, a ze względu na zły stan zdrowia skarżąca ponosi miesięcznie wydatki na leki i leczenie w wysokości ok. 550 zł. W ocenie strony powyższe okoliczności w zbiegu z wykonaniem zobowiązania wynikającego z kwestionowanej decyzji mogą spowodować znaczne szkody m. in. w postaci braku możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, co w konsekwencji skutkować będzie obniżeniem poziomu egzystencji poniżej minimum socjalnego, powodując nieodwracalne skutki, które nie mogłyby zostać wynagrodzone nawet przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Postanowieniem z 18 marca 2016 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanych przepisów wynika, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje z mocy prawa wykonalności zaskarżonego aktu. Oznacza to, iż organ podatkowy może domagać się od podatnika wykonania decyzji – zapłaty należności podatkowej, zaś w razie odmowy jej dobrowolnego wykonania, wszcząć postępowanie egzekucyjne. Podatnik może się bronić przed wykonaniem decyzji zaskarżonej, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Adresatem tego wniosku może być zarówno organ podatkowy (art. 61 § 2 p.p.s.a.), jak i sąd. Po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może, na wniosek strony skarżącej, wstrzymać wykonanie decyzji, wydając w tym przedmiocie postanowienie, jeśli wystąpi co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie żądania zależy przede wszystkim od rzeczowego uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Po przeanalizowaniu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji również w kontekście danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, sąd doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. W ocenie sądu porównanie wysokości zobowiązania określonego w zaskarżonej decyzji z wysokością emerytury, z której aktualnie utrzymuje się skarżąca, prowadzi do wniosku, że tocząca się egzekucja zaległości podatkowej wynikającej z zaskarżonej decyzji, może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego należy uznać, iż T. S. w wystarczający sposób wykazała, że wykonanie wskazanej we wniosku decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od maja do lipca 2012 r. w kwocie 58.330 zł mogłoby spowodować istotne negatywne dla strony następstwa. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, orzekł jak w sentencji. P.C.