I SA/Łd 1372/14

Dnia 25 listopada 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: określenia opłaty paliwowej za miesiące październik i grudzień 2011 roku p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej A. S. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu 17 listopada 2014 roku A. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] roku określającą skarżącej opłatę paliwową za miesiące październik i grudzień 2011 roku. Postanowieniem z 9 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę podatniczki z powodu jej nieopłacenia. W dniu 21 sierpnia 2015 roku do sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, że wspólnie z córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest dochód z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, która jednak w bieżącym roku przynosi straty ok 70.000 zł, dlatego źródłem utrzymania rodziny są zyski z lat ubiegłych. Jej dochód za 2014 rok wyniósł 80.000 zł. Miesięczne koszty utrzymania firmy wynoszą ok. 23.000 zł, składają się na nie opłaty z tytułu dzierżawy, leasingu, ZUS, podatków. Skarżąca podała ponad, że spłaca dwa kredyty, których miesięczna rata wynosi ok. 13.200 zł. Jedyny majątek posiadany przez wnioskodawczynię stanowią udziały w spółce z ograniczona odpowiedzialnością o wartości 100.000 zł. Strona wskazała także, że jej mąż uległ poważnemu wypadkowi i dlatego pomaga mu finansowo. Zarządzeniem z 24 września 2015 roku strona została wezwana do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez nadesłanie odpisów zeznań podatkowych jej i jej męża za 2014 rok; wskazanie składników majątku wnioskodawczyni oraz jej męża z podaniem ich wartości w tym środków trwałych wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej, udokumentowanie miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawczyni oraz wysokości ponoszonych rat kredytowych i leasingowych, na które wskazuje w swoim wniosku o prawo pomocy; nadesłanie bilansu, rachunku zysków i strat za rok 2014, ewentualnie odpisu z podatkowej księgi przychodów i rozchodów za miesiące grudzień 2014 roku oraz dokumentów obrazujących kondycję finansową firmy skarżącej w bieżącym roku; nadesłanie odpisów deklaracji VAT-7 za trzy ostatnie okresy rozliczeniowe z tytułu działalności gospodarczej wnioskodawczyni, nadesłanie wyciągów z rachunków bankowych wnioskodawczyni oraz jej męża (osobistych i firmowych) za ostatnie dwa miesiące, w terminie 10 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez skarżącą w dniu 12 października br. i do chwili obecnej nie zostało wykonane. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W złożonym na formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy A. S. wskazała że wspólnie z córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, która jednak w bieżącym roku przynosi straty ok 70.000 zł, dlatego źródłem utrzymania rodziny są zyski z lat ubiegłych. Jej dochód za 2014 rok wyniósł 80.000 zł. Miesięczne koszty utrzymania firmy wynoszą ok. 23.000 zł, składają się na nie opłaty z tytułu dzierżawy, leasingu, ZUS, podatków. Skarżąca podała ponad, że spłaca dwa kredyty, których miesięczna rata wynosi ok. 13.200 zł. Jedyny majątek posiadany przez wnioskodawczynię stanowią udziały w spółce z ograniczona odpowiedzialnością o wartości 100.000 zł. Wnioskodawczyni mimo wystosowanego w tym zakresie do niej wezwania nie udokumentowała w żaden sposób informacji wskazanych we wniosku o prawo pomocy, nie udzieliła żadnych informacji dotyczących aktualnych dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej ani ponoszonych kosztów utrzymania rodziny. W tym miejscu należy wskazać, iż w sytuacji, w której oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej okaże się niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego, i możliwości płatniczych bądź wzbudza, wątpliwości strona jest obowiązana złożyć dodatkowe oświadczenia lub dokumenty źródłowe. Skarżąca nie udokumentował kwoty posiadanych na utrzymanie dochodów, nie wykazała czy jej działalność gospodarcza przynosi zyski czy straty, nie udokumentowała wysokości ponoszonych kosztów niezbędnego utrzymania, nie przedstawiła także wyciągów z rachunków bankowych ani deklaracji podatkowych w tej sytuacji brak jest praktycznie możliwości przeprowadzenia oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącej w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Złożony na potrzeby prawa pomocy formularz PPF nie zawiera danych potwierdzających trudną sytuację życiową i materialną skarżącej, która uniemożliwiałaby jej poniesienie kosztów procesu, zwłaszcza, w kontekście wysokości regulowanych przez stronę comiesięcznych rat kredytowych w wysokości ponad 13.000 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej, który wynosił 647 zł, oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że wnioskodawczyni nie wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Ake.