I SA/Łd 1375/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...] r. w sprawie ze skargi O. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji objętej wnioskiem. Skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...] r. w sprawie solidarnej odpowiedzialności skarżącej jako członka zarządu Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A za zaległości ww. spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G., podnosząc że kwota należności wynikająca z powyższej decyzji przekracza aktualnie 80.000 zł. Skarżąca nie posiada środków finansowych, które pozwalałyby na uregulowanie tych należności. Skierowanie sprawy do egzekucji spowoduje, zdaniem strony skutki trudne do odwrócenia, polegające na całkowitej utracie płynności finansowej i najprawdopodobniej wymusi całkowite zmiany w dotychczasowym życiu całej rodziny skarżącej, polegające na konieczności przeprowadzki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że żądanie wstrzymania wykonania może dotyczyć zaskarżonej decyzji jak również wszystkich aktów wydanych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania dotyczy m.in. decyzji wydanych w postępowaniu zwykłym, w stosunku do których toczy się postępowanie nadzwyczajne, np. postępowanie w trybie stwierdzenia nieważności decyzji. Po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może, na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie decyzji, wydając w tym przedmiocie postanowienie, jeśli wystąpi co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie żądania zależy przede wszystkim od rzeczowego uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Argumenty, na które w niniejszej sprawie powołała się strona skarżąca nie są, w ocenie sądu wystarczające do przyznania ochrony tymczasowej. Strona przypuszcza, że skoro nie posiada środków pieniężnych na zapłatę należności objętych decyzją, to organ podatkowy zainicjuje postępowania egzekucyjne, w następstwie którego może utracić płynność finansową. Z treści wniosku nie wynika jednak by organ podatkowy podjął działania mające doprowadzić do przymusowego wykonania decyzji. Obawa strony o utratę płynności finansowej bądź o skierowanie egzekucji w stosunku do nieruchomości, w sytuacji gdy podstępowanie egzekucyjne nie zostało wszczęte (we wniosku choćby informacji o wystawieniu tytułów wykonawczych). Zwrócić należy również uwagę, że decyzja której dotyczy wniosek to decyzja o solidarnej odpowiedzialności skarżącej – członka zarządu spółki z o.o. A i samej spółki. Stosownie zaś do art. 108 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej, egzekucja zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej może być wszczęta dopiero wówczas, gdy egzekucja z majątku podatnika okazała się w całości lub w części bezskuteczna. Pełnomocnik skarżącej dowodzi w skardze, że spółka posiada majątek, z którego egzekucja jest możliwa: zestaw komputerowy, środki pieniężne w kasie spółki oraz wierzytelności wobec kontrahentów (str. 5 skargi). Treść cytowanego powyżej przepisu w kontekście oświadczenia zawartego w skardze o istnieniu majątku spółki oznacza, że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie zostały aktualnie spełnione. Reasumując, sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała, by wykonanie decyzji objętej wnioskiem wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. AK.