I SA/Łd 1377/08
WyrokWSA w Łodzi2009-04-08
Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Tarno, Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Asesor WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeśli skarżący, przebywający w areszcie śledczym, złożył odwołanie w administracji aresztu przed upływem terminu, ale zostało ono opatrzone datą stempla pocztowego po jego upływie?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, uznając, że organ odwoławczy nie przeprowadził należycie postępowania wyjaśniającego. Pomimo że stempel pocztowy na kopercie wskazywał na złożenie odwołania po terminie, skarżący przedłożył dowód (zaświadczenie z aresztu) wskazujący na złożenie pisma w administracji aresztu przed upływem terminu. Organ powinien był ocenić ten dowód i ewentualnie uzupełnić postępowanie, co oznacza, że naruszył zasady prawdy obiektywnej i zupełności postępowania.Stan faktyczny
Skarżący K. R., przebywający w areszcie śledczym, złożył odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego określającej zobowiązanie podatkowe. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wskazując, że decyzja została doręczona 22 sierpnia 2008 r., termin upłynął 5 września 2008 r., a odwołanie złożono w administracji aresztu 8 września 2008 r. Skarżący twierdził, że list z odwołaniem nadał w areszcie 3 września 2008 r. i przedłożył zaświadczenie z aresztu potwierdzające ten fakt.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżone postanowienie.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 8 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Bogdan Lubiński Asesor WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2009 roku na rozprawie sprawy ze skargi K. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.. uchyla zaskarżone postanowienie.
I SA/Łd 137708
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że odwołanie z dnia [...] od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M. z dnia [...], nr [...] określającej K. R. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w decyzji wymiarowej zostało zawarte prawidłowe pouczenie o trybie odwoławczym. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 22 sierpnia 2008 r. na adres Aresztu Śledczego w P., zaś jej odbiór K. R. potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem z dniem 5 września 2008 r., zaś odwołanie z dnia 3 września 2008 r. zostało złożone w administracji Aresztu Śledczego w P. w dniu 8 września 2008 r.
Organ powołał się na art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W myśl art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło; upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Stosownie do art. 12 § 6 pkt 5 Ordynacji podatkowej termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało złożone przez osobę aresztowaną w administracji aresztu śledczego.
Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej ocenił, że odwołanie złożone w administracji Aresztu Śledczego w dniu 8 września 2008 r., zostało wniesione po upływie ustawowego terminu, określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Konsekwencją uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest zamknięcie drogi do dalszego rozpatrywania sprawy. Organ powołał się na wyrok z dnia 21 marca 1997 r., I SA/Łd 2990/95, w którym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. Tak więc w przypadku zaistnienia takich okoliczności organ odwoławczy, na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. przez K. R., który wyjaśnił, że list zawierający odwołanie od decyzji wymiarowej został nadany w Areszcie Śledczym w dniu 3 września 2008 r.. W ocenie skarżącego nie doszło zatem do uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a w sprawie wydano kuriozalne i bezpodstawne postanowienie. Jednocześnie skarżący zarzucił organowi odwoławczemu nieudolność i "fikcję w prawidłowym działaniu".
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Pismem z dnia 23 marca 2009 r., skarżący wyjaśnił, że areszt, w którym przebywa prowadzi dwie ewidencje – na oddziale odbioru od skazanego oraz w sekretariacie Dyrektora, skąd wysyłane są pisma do odbiorcy. Załączył również zaświadczenie Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego w P., stwierdzające, że w dniu 3 września 2008 r. K. R. złożył w Administracji Aresztu list zaadresowany do Urzędu Skarbowego w T.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Czynność ta jest zastrzeżona wyłącznie dla organu odwoławczego, który obowiązany jest wnikliwie badać wszystkie okoliczności związane z tym związane.
Stwierdzenie uchybienia terminowi zobowiązuje organ do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania. Uchybienie terminowi jest bowiem okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu.
Uchybienie terminowi nie podlega żadnym ocenom ani stopniowaniu skali tego naruszenia. Nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia w tym zakresie, chyba że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu, a wniosek ten zostanie uwzględniony. W niniejszej sprawie jednak wniosek taki nie został złożony.
Mimo, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną, nie zwalnia to jednak organu podatkowego od przeprowadzenia postępowania z przestrzeganiem wszelkich obowiązujących zasad. Powinno być ono również poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego.
Ponieważ na kopercie złożonej przez skarżącego w administracji Aresztu Śledczego w P. zamieszczono prezentę z dnia 8 września 2008 r. (k. 85 akt adm.), organ mógł uznać, że w tej właśnie dacie skarżący wniósł odwołanie od decyzji wymiarowej. Skoro decyzję wymiarową skarżący otrzymał w dniu 22 sierpnia 2008 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 84 akt adm.), zaś zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie - zatem na podstawie dowodów zgromadzonych w aktach sprawy można było uznać, że w rozpatrywanej sprawie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, który upłynął z dniem 5 września 2008 r.
Ponieważ jednak skarżący przedłożył dowód, z którego mogą wynikać zupełnie inne ustalenia i dowód ten jest istotny w sprawie, organ zobowiązany będzie do jego oceny i wydania stosownego rozstrzygnięcia po przeprowadzeniu ponownego postępowania. Przedłożone pismo może bowiem oznaczać, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wymagał uzupełnienia, co oznacza uchybienie zasadom: prawdy obiektywnej (art. 122 Ordynacji podatkowej) oraz zupełności postępowania podatkowego (art. 187 Ordynacji podatkowej.
Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.
TF
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło