I SA/Łd 1379/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie: sędzia NSA Bogusław Klimowicz sędzia WSA Bartosz Wojciechowski (spr.) Protokolant Asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji uchylającej w całości decyzję dotychczasową i określającej wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2009 r. oddala skargę. I SA/Łd 1379/10 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. odmówiło A. G przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] r. określającej wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych. Wskazana decyzja została doręczona A. G. w dniu [...] r. w trybie art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej "O.p."), tj. dorosłemu domownikowi – żonie skarżącego. A zatem termin do skutecznego wniesienia odwołania upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. Natomiast odwołanie opatrzone datą [...]r. zostało złożone w Urzędzie Gminy M. dniu [...] r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 233 § 2 pkt 1 O.p. Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T., na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 oraz § 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. postanowieniem z dnia [...] r. stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od powyższej decyzji Wójta Gminy M.. W dniu 7 [...]r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego I instancji z dnia [...]r. Do wniosku dołączone było również odwołanie. Uzasadniając swój wniosek skarżący stwierdził, iż w okresie od [...] r. do [...]r. pracował poza granicami kraju w ramach umowy o dzieło, zawartej w dniu [...]r. z firmą A Sp. z o.o. w P.. Do Polski powrócił dopiero w dniu [...] r. i wtedy dowiedział się od żony, że odebrała adresowaną do niego przesyłkę, zawierającą decyzję z dnia [...] r. w sprawie podatku od środków transportowych, a także napisała od niej odwołanie, którego jednak nie mogła złożyć, ponieważ nie było ono podpisane przez męża. Swój podpis A. G. złożył dopiero w dniu [...] r. i tego samego dnia złożył podanie w Urzędzie Gminy M.. Dodatkowo skarżący w dniu [...]r. zachorował i do dnia [...]r. nie był w stanie, jak podniósł we wniosku, podejmować żadnych działań prawnych, co potwierdził zaświadczeniem lekarskim. Powyższe okoliczności w ocenie skarżącego wskazują, iż nie ponosi on winy za uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, ponieważ opóźnienie to powstało z przyczyn niezależnych od skarżącego. Postanowieniem z [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P odmówiło A. G przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy M z dnia 2 lipca 2010 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 162 § 1 O.p., w razie uchybienia terminowi należy go przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeśli uprawdopodobni, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przy czym organ administracji zwrócił uwagę, iż instytucja przywrócenia terminu zapewnia stronie możliwość uchylenia negatywnych skutków opóźnienia w dokonaniu czynności prawnej, dla której zastrzeżono termin procesowy, w sytuacji, gdy opóźnienie to nastąpiło bez winy strony, a wniosek został złożony w ściśle określonym terminie. Warunek braku zawinienia przez stronę należy przy tym oceniać, jako przesłankę konieczną do przywrócenia terminu, w kategoriach zachowania przez zainteresowanego reguł starannego działania. Strona winna, zatem wykazać, że niezależna od niej przyczyna powodująca uchybienie terminowi istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Tymczasem organ uznał, iż w niniejszej sprawie przedstawione przez skarżącego okoliczności nie przemawiały za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a ponadto skarżący nie zachował 7-dniowego terminu do wniesienia podania o przywrócenie terminu. Organ uznał, iż termin ten należało liczyć od dnia, w którym zostało złożone odwołanie, tj. od [...] r., ponieważ w tym właśnie dniu ustała przyczyna uchybienia terminowi, a zatem 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął [...] r., a stosowny wniosek strona złożyła dopiero w dniu [...] r., po ustaniu choroby. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. A. G. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału poprzez przyjęcie, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nastąpiło z jego winy, a także poprzez błędne przyjęcie, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożony został po upływie 7 dni od dnia ustania przeszkody do wniesienia odwołania. Zdaniem skarżącego przyczyna, dla której nie był on w stanie złożyć wniosku o przywrócenie terminu ustała z dniem [...] r., a więc z momentem ustania dolegliwości zdrowotnych, a nie, jak twierdzi SKO w dniu [...] r. A zatem wniosek złożony w dniu [...]r. nie uchybił w jego ocenie 7-dniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga nie jest uzasadniona, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. W myśl art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji stronie. Jak wynika z akt sprawy decyzja Wójta Gminy M. z dnia [...]r. została doręczona żonie skarżącego w dniu [...]r., co oznacza, że w omawianym przypadku termin do wniesienia odwołania upłynął [...]r. Tymczasem A. G. wniósł odwołanie w dniu [...]r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia złożył w dniu [...]r. Zgodnie natomiast z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W myśl § 2 podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Wymienione przepisy formułują cztery przesłanki przywrócenia terminu w sprawach podatkowych. Pierwszą z nich jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, przy czym o braku winy nie stanowi nieznajomość prawa. Drugą przesłanką jest wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu. Trzecią – dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku; termin ten rozpoczyna swój bieg od dnia ustania przeszkody. Czwartą zaś przesłanką jest dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której przywracany termin był ustanowiony. Dokonując wstępnej oceny podania w aspekcie rygorów formalnych, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło, że wniosek skarżącego nie spełniał jednego ze wskazanych wyżej warunków formalnych, a mianowicie został złożony po terminie. Sąd stwierdza, ze ocena ta jest trafna. Zgodnie z art. 162 § 2 zd. 1 O.p. podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Zdaniem organu przyczyna uchybienia terminowi ustała w dacie [...] r., a więc dniu, w którym strona wniosła odwołanie od spornej decyzji. W związku z tym organ wywiódł, iż skoro w dniu [...] r. strona była w stanie złożyć odwołanie, to znaczy, iż mogła również podjąć inne czynności procesowe, w tym złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Sąd zasadniczo podziela argumentację organu administracji, dodatkowo zwraca również uwagę, iż przedstawione przez skarżącego zaświadczenie lekarskie potwierdzające jego brak zdolności do czynności prawnych w dniach od [...] r. nie może stanowić wystarczającej podstawy do uznania, że skarżący nie był w stanie skutecznie złożyć wskazanego wniosku. Podnieść również należy, że przedstawione zaświadczenie nie stanowi należytego usprawiedliwienia, albowiem lekarz nie wskazał, o jaką chorobę chodzi i jak wpływa ona na możliwość podejmowania czynności procesowych. Lekarz, który nie orzeka w sprawie o ubezwłasnowolnienie, nie może rozstrzygająco i arbitralnie stwierdzić, że pacjent był pozbawiony zdolności do czynności prawnych. Uprawniony do stwierdzenia takiego stanu jest wyłącznie sąd. Zaświadczenie winni natomiast wyraźnie wskazywać, jakie schorzenie zostało stwierdzone i jak ono wpływa na podejmowanie działań ( w tym czynności procesowych) przez skarżącego. Ponadto należy zwrócić uwagę, że skarżący mógł posłużyć się inną osobą – choćby żoną, aby w jego imieniu nadała na poczcie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Sąd stwierdza, iż organ zasadnie uznał zatem, że 7-dniowy termin do złożenia przedmiotowego wniosku rozpoczął swój bieg w dniu 21 lipca, co oznacza iż wniosek o restytucję terminu należało złożyć najdalej w dniu 27 lipca 2010 r. Został on natomiast nadany dopiero 7 września 2010 r., a więc ze znacznym opóźnieniem. W ocenie Sądu stwierdzenie przez organ, że podanie skarżącego nie spełniało wymogów formalnych, co do terminowości jego złożenia, zwalniało zatem organ od przeprowadzenia jego merytorycznej oceny. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami) Sąd orzekł jak w sentencji.