I SA/Łd 138/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 9 października 2025 r. nr KO.4117.189.2025 w przedmiocie umorzenia zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 9 października 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach uchyliło wydane wobec M. B. postanowienie Wójta Gminy Z z dnia 7 sierpnia 2025 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o umorzenie zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi bez rozpatrzenia. Rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie w dniu 13 października 2025 r. i zawierało prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. M. B. w dniu 12 listopada 2025 r. złożył w Urzędzie Gminy Z trzy pisma, które zostały przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach. Dwa z nich zostały złożone w formie skanów, ponadto nie wynikało z nich jednoznacznie żądanie strony. W związku z tym, pismem z dnia 12 grudnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach wezwało stronę do uzupełnienia braków formalnych wniesionych podań. W dniu 19 grudnia 2025 r. do Kolegium wpłynęła odpowiedź M. B., z której wynika, że podatnik domaga się rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi sprawy dotyczącej zasadności obciążenia go opłatami za gospodarowanie odpadami komunalnymi. M. B. nie wskazał jednak, że pisma złożone w dniu 12 listopada 2025 r. należy traktować jako skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach. Dodatkowo w dniu 22 grudnia 2025 r. do Kolegium wpłynęło, przekazane przez Wójta Gminy Z, pismo M. B. oraz E. B. z dnia 3 grudnia 2025 r. oraz pismo z datą wpływu do Urzędu 11 grudnia 2025 r., zaadresowane m.in. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia 23 stycznia 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach wezwało M. B. do ostatecznego sprecyzowania żądania, tj. czy jego intencją jest przekazanie jego pism do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Na to wezwanie M. B. odpowiedział pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym 30 stycznia 2026 r., które zostało przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2026 r. M. B. został wezwany do wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. Skarżący został jednocześnie poinformowany o konsekwencjach niewykonania wezwania w zakreślonym terminie. W odpowiedzi na powyższe, w dniu 20 kwietnia 2026 r., M. B. jako przedmiot zaskarżenia wskazał postanowienie SKO w Skierniewicach z dnia 9 października 2025 r., nr KO.4117.189.2025 oraz pismo, wraz z którym SKO przekazało do Sądu akta sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Instytucję trybu i terminu do wniesienia skargi regulują przepisy art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej p.p.s.a. Stosownie do tychże przepisów skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, iż datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, zaś uchybienie terminu do wniesienia skargi zachodzi wówczas, gdy skarga nie została złożona w siedzibie organu w ciągu trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym dla zachowania tego terminu bez znaczenia jest to, skarga zostanie osobiście złożona w siedzibie organu odwoławczego czy za pośrednictwem poczty. Skutkiem upływu terminu procesowego, następującym z mocy samego prawa, jest bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym obejmującej wniesienie skargi na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Uchybienie wskazanemu terminowi, oprócz bezskuteczności czynności podjętej przez stronę, rodzi jeszcze inny skutek procesowy, skutkiem tym w odniesieniu do uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. W analizowanej sprawie, wobec braku sprecyzowania w treści pisma nadanego w Urzędzie Pocztowym 30 stycznia 2026 r. numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności skarżący został wezwany do uzupełnienia wskazanych braków skargi. W odpowiedzi jako przedmiot zaskarżenia wskazał postanowienie SKO w Skierniewicach z dnia 9 października 2025 r., nr KO.4117.189.2025, które zostało mu doręczone w dniu 13 października 2025 r. oraz pismo, które nie podlega zaskarżeniu. Wobec tego nie ulega wątpliwości, że skarga na postanowienie SKO w Skierniewicach z dnia 9 października 2025 r., nr KO.4117.189.2025, nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 stycznia 2026 r., została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Termin do wniesienia skargi zaczął bowiem swój bieg w dniu 14 października 2025 r., a zakończył w dniu 12 listopada 2025 r. Sąd zauważa, że M. B. w dniu 12 listopada 2025 r. wniósł do Urzędu Gminy Z pisma, które zostały następnie przekazane do SKO w Skierniewicach, zaś organ drugiej instancji wezwał ich autora do wskazania jaka jest ich intencja. Wśród zasugerowanych przez organ możliwości znalazło się m.in. uznanie, że stanowią one skargę na postanowienie SKO z dnia 9 października 2025 r. (pkt 3 pisma z dnia 12 grudnia 2025 r., k-79 akt administracyjnych). W odpowiedzi na powyższe strona wprost odrzuciła jednak możliwość takiego potraktowania przedmiotowych pism. Dlatego żadne z tych pism nie mogło zostać uznane za skargę na postanowienie z dnia 9 października 2025 r., nr KO.4117.189.2025. Odnosząc się natomiast do treści pism skarżącego składanych w toku postępowania, których adresatem jest Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do § 2 tego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne oraz postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Tym samym sąd administracyjny nie jest właściwy do podjęcia bezpośrednio z inicjatywy skarżącego czynności w sprawie jego oświadczenia dotyczącego zwrotu nienależnie pobranych opłat, ani zasadności obciążania opłatami za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Aby sądowa kontrola w tym zakresie mogła być skutecznie wszczęta, koniecznym jest uprzednie wydanie stosownych rozstrzygnięć przez organy administracyjne i zachowanie administracyjnego toku instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę odrzucił. P.C.