I SA/Łd 1382/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zgłoszenia podatkowego postanawia: odrzucić skargę. P. S. skargą z 9 listopada 2015 r. zakwestionował postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zgłoszenia podatkowego. Zarządzeniami z 4 grudnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do usunięcia braków skargi przez podpisanie skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania doręczono 16 grudnia 2015 r. Do chwili obecnej strona skarżąca nie wypełniła żadnego z braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Skarga podlega odrzuceniu. W punkcie wyjścia wskazać należy, że każde pismo strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stanowi o tym wprost art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Obowiązek podpisania pisma dotyczy w szczególności skargi skierowanej do sądu (art. 57 § 1 p.p.s.a.). Niedochowanie powyższego wymogu oznacza, że skarga dotknięta jest brakiem formalnym. Brak ten może być przez stronę uzupełniony, do czego wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie podpisała skargi, ani też nie uiściła wpisu sądowego od skargi. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, a także art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić. Ake.