I SA/Łd 1392/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, za pobrany a nie wpłacony podatek dochodowy od osób fizycznych oraz określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 23 października 2008 r. K.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, za pobrany a nie wpłacony podatek dochodowy od osób fizycznych oraz określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze strona zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia ważny interes strony oraz interes społeczny. Skarżący upatruje swojego ważnego interesu w obawie poniesienia szkody na skutek egzekucji obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją, która w jego przekonaniu jest oczywiście błędna i przedwczesna. Stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji jest również sprzeczne z interesem społecznym. Sprzeczność ta zdaniem strony skarżącej istnieje bowiem w sytuacji, w której po stronie obywatela istnieje realna obawa wyrządzenia szkody (prowadzenie egzekucji) na podstawie decyzji, która zapadła pomimo, że w sprawie nie poczyniono wszystkich ustaleń faktycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu wnika, że sąd może udzielić stronie ochrony tymczasowej przed skutkami zaskarżonej decyzji przez wstrzymanie jej wykonania jeżeli wystąpi jedna z dwóch wymienionych w tym przepisie przesłanek: zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub gdy wykonanie decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Przesłanką wstrzymania wykonani decyzji w postępowaniu sądowym nie jest natomiast ważny interes strony ani interes społeczny. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica). Do sądu należy ocena, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku. W ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego okoliczności nie wyczerpują przesłanek, o których mowa w cytowanym przepisie, uzasadniających wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Nie świadczą bowiem, by na obecnym etapie postępowania istniało niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub by wykonanie decyzji niosło ze sobą nieodwracalne skutki. Istniejąca potencjalnie możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego, w przypadku, gdy skarżący nie zapłaci określonego decyzją zobowiązania i odsetek za zwłokę nie świadczy o niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącemu szkody i to znacznych rozmiarów. Konieczność wykonania decyzji, tak dobrowolna jak i przymusowa – w drodze egzekucji, nie przesądza o istnieniu realnego niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu szkody. Zapłata podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem wydania decyzji. Wnioskodawca nie wykazał, iż na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Podniesione przez skarżącego okoliczności nie wskazują, iż wykonanie decyzji mogłoby doprowadzić do tego rodzaju następstw, tym bardziej, iż chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Również subiektywne przekonanie skarżącego o prawnej wadliwości zaskarżonej decyzji nie wyczerpuje przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Twierdzenia skarżącego, iż decyzja jest błędna, przedwczesna i wydana bez poczynienia wyczerpujących ustaleń faktycznych, będą przedmiotem oceny Sądu, w orzeczeniu kończącym postępowanie. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. P.Pij.