I SA/Łd 14/15

Dnia 24 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok p o s t a n a w i a: zwrócić z urzędu z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego – H. J. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej, zaksięgowaną w dniu 3 marca 2015 roku, pod poz. [...]. Wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę H. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok. W dniu 27 lutego 2015 roku skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku, załączając dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, zaksięgowanej w dniu 3 marca 2015 roku, pod poz.[...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2012 roku referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 239 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to zatem, że z mocy powyższego postanowienia z dnia 24 kwietnia 2012 roku skarżący nie był zobowiązany do ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Skoro zaś uiścił tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem kwotę 100 złotych, w sytuacji gdy nie miał obowiązku jej uiszczenia, to tym samym należało uznać, że w niniejszej sprawie wystąpiła określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do zwrotu tej opłaty. Z wyżej podanych względów, na podstawie art. 225 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.