I SA/Łd 140/25

Dnia 5 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędzia WSA Grzegorz Potiopa, Protokolant : Asystent sędziego Katarzyna Nadolska-Góra, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2025 roku sprawy ze skargi I Sp. z o.o. Sp. k. Sp. k. z/s w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 14 stycznia 2025 roku nr SKO.4140.362.2024 w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2024 rok oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 14 stycznia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, dalej: "SKO w Łodzi", utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Pabianic z 24 października 2024 r. określającą I. Sp. z o.o. Sp. k. Sp. k. z siedzibą w G., dalej: "podatnik" albo "spółka", wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2024 r. w kwocie 1.633.271,00 zł. W uzasadnieniu wskazano, że decyzją z 24 października 2024 r., działając na podstawie przepisów art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 47 § 3, w związku z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.), dalej: "O.p.", art. 1a ust 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 3, art. 2 ust 1, art. 3 ust 1 pkt 1, pkt 3 i ust. 4, art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 9 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 70 ze zm.), dalej: "u.p.o.l.", oraz uchwały Nr LXXll/695/23 Rady Miejskiej w Pabianicach z 29 listopada 2023 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2023 r., poz. 10249), Prezydent Miasta Pabianic określił spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku za 2023 r. od nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] w kwocie 1.633.271,00 zł. Przedmiotem opodatkowania było: 1) w odniesieniu do gruntów: - 55.031,00 m2 gruntów zakwalifikowanych jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w okresie od stycznia do marca oraz - 61.994,00 m2 gruntów zakwalifikowanych jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w okresie od kwietnia do grudnia; 2) w odniesieniu do budynków: - 44.905,00 m2 powierzchni użytkowej budynków zakwalifikowanych jako związane z prowadzenie działalności gospodarczej w okresie od stycznia do marca oraz - 51.244,50 m2 powierzchni użytkowej budynków zakwalifikowanych jako związane z prowadzenie działalności gospodarczej w okresie od kwietnia do grudnia. Organ podatkowy I instancji wyjaśnił, że w deklaracji na podatek od nieruchomości na 2024 r. spółka zadeklarowała do opodatkowania: - grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 55.031 m2, - budynki zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym o pow. użytkowej 44.905 m2. W dniu 28 marca 2024 r. do organu wpłynęło zawiadomienie o zmianie z Wydziału Geodezji i Kartografii Starostwa Powiatowego w P., z którego wynika, iż aktem not. Rep. "A" [...] z 13 marca 2024 r. I. Sp. z o.o. Sp. k. Sp. k. z siedzibą w G. nabyła od I.1 Sp. z o.o. nieruchomość położoną w P. przy ul. [...] o pow. 6.963 m2 dz. [...] w obrębie [...]. Na nieruchomości usytuowany jest budynek przemysłowy o pow. zabudowy 36.569 m2. W związku z tym, w dniu 4 kwietnia 2024 r. do organu wpłynęła korekta deklaracji na podatek od nieruchomości na 2024 r. podatnika, w której od miesiąca kwietnia 2024 r. Spółka zadeklarowała do opodatkowania; - grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 61.994 m2, - budynki zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym o pow. użytkowej 51.224,50m2. Przedmiotem przeważającej działalności spółki jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Przedmiotem pozostałej działalności Spółki jest przeładunek towarów w pozostałych punktach przeładunkowych, magazynowanie i przechowywanie pozostałych towarów, realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, pośrednictwo w obrocie nieruchomościami, zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie. W dniu 16 marca 2024 r. do organu wpłynęła informacja Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G. o przeprowadzeniu w dniach 16 marca 2024 r. i 8 kwietnia 2024 r. kontroli podatnika w siedzibie firmy przy ul. [...] w G.. Podczas kontroli opierano się na udostępnionych kopiach dokumentów zakupu i sprzedaży materiału siewnego oraz dokumentów magazynowych PZ, WZ. W wyniku czynności kontrolnych potwierdzono jedną transakcję zakupu materiału siewnego w 2023 r. oraz dwie transakcje sprzedaży materiału siewnego w 2023 r. W 2024 r. do dnia kontroli podmiot nie wykonał żadnej transakcji zakupu, sprzedaży materiału siewnego. Oddzielne czynności kontrolne na terenie rzekomych magazynów prowadził Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Ł., znak sprawy [...], który w dniu kontroli 18 kwietnia 2024 r. nie stwierdził w budynku przy [...] składowania materiału siewnego, ponadto nie ujawnił urządzeń i maszyn potrzebnych do przerobu i konfekcjonowania materiału siewnego. Ponieważ spółka mimo wezwania organu nie złożyła korekty deklaracji na podatek od nieruchomości za 2024 r. w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości budynków zlokalizowanych w P. przy ul. [...], postanowieniem z 4 lipca 2024 r. organ podatkowy wszczął postępowanie w sprawie określenia podatnikowi wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2024 r. i postanowieniem z 16 lipca 2024 r. dopuścił dowód z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania w sprawie określenia podatnikowi wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2023 r. Z dokumentów tych wynika m.in., że w dniu 20 czerwca 2023 r. przeprowadzono oględziny nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], podczas których ustalono, że część o wym. 11,11 x 94,69 m jednej hali zajęta jest na składowanie zboża oraz skierowano do spółki wezwanie do przedłożenia dowodów w postaci dokumentacji księgowej na okoliczność dokonywania obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym i faktur VAT potwierdzających obrót kwalifikowanym materiałem siewnym na terenie nieruchomości. Spółka nie przedłożyła dowodów wskazanych w wezwaniu. Ponadto organ zwrócił się do Wydziału Geodezji i Kartografii Starostwa Powiatowego w P. o wydanie wypisu z rejestru gruntów i wypisu z kartoteki budynków dla działek położonych w obrębie [...] w P. przy ul. [...], będących w wieczystym użytkowaniu podatnika, z którego wynika, że na dzień 31 lipca 2024 r. użytkownikiem wieczystym działek położonych w P. przy ul. [...] w obrębie P-24, sklasyfikowanych jako Ba- tereny przemysłowe jest spółka (dec. organu I instancji, s. 4), a na tych działkach usytuowane są; - budynki biurowe (2 kondygnacje) o pow. zabudowy 782 m2, - budynki przemysłowe (1 kondygnacja) o pow. zabudowy 36.569 m2, - pozostałe budynki niemieszkalne (1 kondygnacja) o pow. zabudowy 138 m2, - pozostałe budynki niemieszkalne (1 kondygnacja) o pow. zabudowy 39 m2, - pozostałe budynki niemieszkalne (1 kondygnacja) o pow. zabudowy 40 m2, - pozostałe budynki niemieszkalne (2 kondygnacja) o pow. zabudowy 165 m2. W toku postępowania, pismem z 22 stycznia 2024 r. organ wezwał spółkę do wskazania wartości budowli, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. oraz do przedłożenia dowodów: dokumentacji księgowej na okoliczność dokonywania obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym, faktur VAT potwierdzających obrót kwalifikowanym materiałem siewnym na terenie nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] oraz ewidencji środków trwałych, a pismem z 23 stycznia 2024 r. – do okazania przedmiotu oględzin zabudowanej nieruchomości położonej w P. przy ul. [...]. W odpowiedzi na wezwanie z 22 stycznia 2024 r., w dniu 9 lutego 2024 r. Spółka przesłała dokumentację związaną z obrotem kwalifikowanym materiałem siewnym. Pismem z 14 lutego 2024 r. organ ponownie wezwał Spółkę do wskazania wartości budowli, o których mowa w art. la ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. i wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy kontraktem kupno-sprzedaż produktów rolnych z dnia 19.12.2022 r. zawartym pomiędzy I.1 SP. z o. o. "SPRZEDAWCA" i I. Sp. z o. o. Sp. k. Sp. k. "KUPUJĄCY" i Fakturami nr [...] i nr [...] z 24 października 2023 r., wystawionymi przez I. Sp. z o. o. Sp. k. Sp. k. "SPRZEDAWCA" a I.1 Sp. z o. o. "NABYWCA" oraz przedłożenia : faktur zakupu i sprzedaży kwalifikowanego materiału siewnego od 1 stycznia 2023 r., dowodów w zakresie oferowania przez spółkę do sprzedaży kwalifikowanego materiału siewnego (ogłoszenia, informacje, szyldy), kopii pisemnej informacji dot. obrotu materiałem siewnym, jaką spółka ma obowiązek składać wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na siedzibę prowadzącego obrót, ewidencji środków trwałych i operatu szacunkowego. W odpowiedzi, w treści pisma z 22 lutego 2024 r., spółka wskazała, że: 1. Wartość budowli, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., położonych w P. przy ul. [...] wynosi 0 zł (vide deklaracja podatkowa na rok 2024); 2. I. Sp. z o.o., Sp. k. Sp. k. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zarówno zakupu jak i sprzedaży produktów rolnych. Kupno zbóż jest realizowane od różnych podmiotów, które oferują towar, także od I.1 Sp. z o.o. Umowa z I.1 Sp. z o. o. zawarta była na czas określony,'"tj. do 31 grudnia 2023", jednak strony podjęły decyzję o jej przedłużeniu i aneksowały umowę, wydłużając termin obowiązywania o kolejny okres. Powyższe było spowodowane prośbą I.1 Sp. z o. o. o prolongatę terminu na dostawę zboża. W kwestii transakcji sprzedażowych na linii I. Sp. z o. o. Sp. k. Sp. k. a I.1 Sp. z o.o. wyjaśniono, że zakupione od I.1 Sp. z o. o. zboże jest zbożem ekologicznym. Oznacza to, że wizualnie jest brzydkie, nieoczyszczone i wymieszane z chwastami. Jego wysiew z uwagi na zanieczyszczenia nie jest wskazany. Spółka oczyszcza ziarno i takie, gotowe do wysiewu, odsprzedaje dalej. Jednym z kontrahentów zakupujących od spółki czyste ziarno, jest I.1 Sp. z o. o. Transakcje te nie są realizowane w ramach kontraktu z 19 grudnia 2022 r. 3. W załączeniu przedłożono: a) faktury zakupu i sprzedaży od stycznia 2023 r.: ZAKUP: [...] duplikat z 24.10.2023 r., [...] z 03.12.2023 r., [...] z 12.12.2023 r., [...] z 18.12.2023 r., [...] z 29.01.2024 r., FV nr [...] z 02.02.2024 r., [...] z 12.02.2024 r., [...] z 19.02.2024 r.; SPRZEDAŻ: [...] z 24.10.2023 r., [...] z 24.10.2023 r., [...] z 12.02.2024 r., [...] z 12.02.2024 r., [...] z 12.02.2024 r., [...] z 12.02.2024 r., [...] z 15.02.2024 r., b) dowody potwierdzające oferowanie przez spółkę do sprzedaży kwalifikowanego materiału siewnego: szyld I. Sp. z o. o. Sp. k. Sp. k. w postaci zrzutów ekranu ze strony www.olx.pk, na której zamieszczone zostało ogłoszenie o sprzedaży, c) wydruk ewidencji środków trwałych ze stanem 0 - spółka według stanu na dzień sporządzenia niniejszego pisma nie dysponuje środkami trwałymi. Majątek trwały spółki w postaci nieruchomości zlokalizowanej w P. od 2011 r. jest przez spółkę klasyfikowany jako inwestycja długoterminowa. Spółka wskazała, że kopia pisemnej informacji dotyczącej obrotu materiałem siewnym nie może zostać przedłożona, gdyż nie została ona dotychczas złożona do WIORIN. Spółka wskazała, że operat szacunkowy nieruchomości zostanie dosłany w terminie kolejnych 7 dni, a wskazana w deklaracji wartość nieruchomości została ustalona po konsultacji z rzeczoznawcą majątkowym, któremu zlecono sporządzenie operatu szacunkowego. Samego dokumentu spółka jednak jeszcze nie otrzymała. W dniu 15 lutego 2024 r. dokonano ponownych oględzin budynków położonych przy ul. [...], zadeklarowanych przez podatnika jako zajętych na obrót kwalifikowanym materiałem siewnym. W toku oględzin ustalono, iż stan budynków nie zmienił się od ostatnich oględzin, tj. od czerwca 2023 r., hale stoją puste, nie ma w nich światła ani wentylacji, nie są zajęte ani przygotowane do celów składowania jakiegokolwiek zboża, a tym bardziej kwalifikowanego materiału siewnego. Stwierdzono nieszczelność pomieszczeń i powybijane szyby. W dniu oględzin część jednej hali zajęta była na składowanie zboża. Stały w niej niezaplombowane i nieoznakowane worki z owsem (17 sztuk po 1.200 kg i 1 szt. Po 500 kg). Hala ta, jak i inne, jest bez ogrzewania, instalacji elektrycznej i wodnokanalizacyjnej. Przedstawiciel spółki poinformował, że zboże wjechało na magazyn siedem dni temu i w dniu oględzin ma z niego wyjechać. Zapytany o plomby, etykiety stwierdził, że nie ma. W odpowiedzi na pytanie, czy adres [...] w P. jest miejscem dostaw i odbioru zboża, którego zakup dokumentowano fakturami za okres od X 2023 r. przedłożonymi do materiału dowodowego, udzielił odpowiedzi, że tak. W toku oględzin poproszono o wskazanie miejsca, w którym znajduje się maszyna pakująca z dozownikiem, którą zakupiono fakturą z 31 stycznia 2023 r. przedłożoną organowi podatkowemu w celu udokumentowania działalności w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym. Przedstawiciel spółki wyjaśnił, że maszyny tu nie ma i nigdy nie było, jest u prywatnej osoby, której spółka maszynę wydzierżawiła. W toku oględzin nie stwierdzono istnienia innych urządzeń umożliwiających obrót materiałem (wagi, podnośniki, wózki widłowe). Z przeprowadzonych oględzin został sporządzony protokół i materiał zdjęciowy. Pismem z 29 lutego 2024 r. organ podatkowy wezwał spółkę do wskazania miejsca składowania gorczycy i żyta zakupionych na podstawie faktur: nr [...] z dnia 18 grudnia 2023 r. w ilości 10 t gorczycy, nr [...] z dnia 3 grudnia 2023 r. w ilości 3 t żyta, nr [...] z dnia 12 grudnia 2023 r. w ilości 541 żyta, nr [...] z dnia 15 grudnia 2023 r. w ilości 241 żyta, nr [...] z dnia 29 stycznia 2024 r. w ilości 12 t gorczycy oraz do przedłożenia faktur zakupu żyta, które znajdowało się w części jednej hali w czasie oględzin przeprowadzonych przez pracowników Urzędu Miejskiego w P. w dniu 20 czerwca 2023 r. Spółka nie odpowiedziała na powyższe wezwanie i nie przesłała żadnych informacji. Organ wskazał, że osobna kontrola Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G. przeprowadzona na wniosek organu w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym potwierdziła jedną transakcję zakupu materiału siewnego w 2023 r. i dwie transakcje sprzedaży materiału siewnego w 2023 r. W roku 2024 do dnia kontroli spółka nie wykonała żadnej transakcji zakupu, sprzedaży materiału siewnego. Kontrolujący wskazał na rozbieżności na dokumentach odnośnie adresów dotyczących migracji materiału siewnego od momentu zakupu od D. Sp. z o. o. (faktura VAT [...], miejsce dostawy K., [...] T., [...], miejsce przyjęcia ul. [...], [...] P.) do momentu sprzedaży do I.1 Sp. z o.o. ([...], [...], miejsce wydania ul. [...], [...] P.). Organ podkreślił, że również czynności kontrolne Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Ł. nie potwierdziły w dniu kontroli w budynku przy ul. [...] składowania materiału siewnego i nie ujawniły urządzeń oraz maszyn potrzebnych do przerobu i konfekcjonowania materiału siewnego. Po rozpoznaniu sprawy decyzją z 24 października 2024 r. Prezydent Miasta Pabianic określił podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2024 r. w kwocie w kwocie 1.633.271,00 zł. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że podatnik nie dowiódł, iż prowadzi na opodatkowanej nieruchomości działalność gospodarczą w zakresie obrotu materiałem siewnym, a więc nie było podstaw do zastosowania do opodatkowanych budynków preferencyjnej stawki podatkowej. W opinii organu, rozgraniczenie stawek podatku opisane w art. 5 ust 1 pkt 2 u.p.o.l. dokonane jest ze względu na zróżnicowane sposoby wykorzystywania budynku. Spośród budynków wykorzystywanych do działalności gospodarczej ustawodawca wyodrębnił dwie kategorie: "związane z działalnością gospodarczą" oraz "zajęte na prowadzenie" określonej działalności gospodarczej (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz ust. 1 pkt 2 lit. c i d u.p.o.l.). Ustawodawca świadomie różnicuje zatem zwroty: "związane z prowadzeniem działalności gospodarczej’’ i "zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej" wiążąc to drugie pojęcie z faktycznym wykonywaniem na nieruchomości określonego rodzaju działalności, a nie tylko działalności związanej z działalnością preferowaną niższą stawką podatkową. Powołując się na wybrane przykłady z orzecznictwa sądowoadministracyjnego, organ wskazał, że obrót kwalifikowanym materiałem siewnym nie sprowadza się do przechowywania tego materiału w określonym miejscu, ale ma znaczenie szersze. Nie wystarczy zatem jakiekolwiek umieszczenie towaru w budynku, ale tylko takie, które łączy się z jego wymianą (obrotem). Do stwierdzenia obrotu materiałem siewnym nie wystarczają zatem czynności dokonywane wewnątrz podmiotu, jak przechowywanie. Po rozpoznaniu odwołania spółki opisaną na wstępie decyzją SKO w Łodzi utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił ustalenia i wnioski organu I instancji, w szczególności w zakresie braku dowiedzenia w postępowaniu przez podatnika prowadzenia na opodatkowanej nieruchomości działalności gospodarczej w zakresie obrotu materiałem siewnym, co wyklucza możliwość objęcia spornej nieruchomości preferencyjną stawką podatku od nieruchomości. Zdaniem organu odwoławczego, regulacja art. 5 ust. 1 pkt 2 lit c u.p.o.l. i towarzyszące jej orzecznictwo sądowoadministracyjne wyraźnie wskazuje, że zastosowanie preferencyjnej stawki podatku jest możliwe wówczas, gdy zostanie wykazane i uznane za udowodnione, że w danym budynku lub jego części prowadzona jest działalność polegająca wyłącznie na obrocie kwalifikowanym materiałem siewnym. W tym zakresie organ powołał się na regulację zawartą w ustawie z dnia 9 listopada 2012 roku o nasiennictwie (Dz.U. z 2021, poz. 129), dalej: "u.n", która zawiera definicje legalne pojęć "obrót" oraz "materiał siewny kategorii kwalifikowany". W opinii organu odwoławczego, warunkiem zastosowania stawki, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit c u.p.o.l. jest zatem wykazanie zajęcia budynku lub jego części na prowadzenie przedmiotowej działalności, co należy utożsamiać z faktycznym zajęciem budynku lub jego części na prowadzenie tej działalności. Zważywszy na wskazane wyżej powiązanie działalności w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym z zajęciem budynku na jej prowadzenie chodzi zatem o sytuacje, w których w budynku realizowany jest ogół czynności składających się na ten obrót. Nie będzie to zatem jedynie magazynowanie (przechowywanie) materiału siewnego w danym budynku. Zachodzić musi związek między zajęciem budynku a obrotem materiałem siewnym rozumianym jako oferowanie w tym miejscu tego materiału do sprzedaży, jego sprzedaż lub dostawa z tego miejsca innym odbiorcom. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że obrót materiałem siewnym objęty został reglamentacją polegającą na obowiązku zgłoszenia zamiaru prowadzenia działalności w tym zakresie właściwemu organowi administracji, wynikającą z art. 84 ust. 1 u.n., choć zgłoszenie to nie dowodzi jeszcze faktycznego prowadzenia działalności w zakresie obrotu materiałem siewnym, gdyż wiąże się ono wyłącznie z zamiarem prowadzenia takiej działalności. W ocenie Kolegium, jako zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym można zatem uznać budynek (lub jego część), jeżeli spełnione są łącznie następujące okoliczności: - działalność ta prowadzona jest przez podmiot wpisany do ewidencji przedsiębiorców prowadzonej przez organ inspekcji ochrony roślin i nasiennictwa na podstawie art. 84 u.n. - budynek jest faktycznie zajęty na prowadzenie tej działalności w tym znaczeniu, że jest w niej realizowany ogół czynności składających się na ten obrót, na co wskazywać powinien służący realizacji tej działalności odpowiedni stan techniczny budynku, a także jego wyposażenie oraz - przedmiotem obrotu jest wyłącznie kwalifikowany materiał siewny (materiał siewny kategorii kwalifikowany). Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia przepisów prawa procesowego, SKO w Łodzi wskazało, że zważywszy na preferencyjny charakter opodatkowania budynków zajętych na prowadzenia przedmiotowej działalności, ciężar dowodu w zakresie wykazania zaistnienia przesłanki opodatkowania odpowiadającego takiej kwalifikacji budynku leży po stronie podatnika. Jego twierdzenia i deklaracje w tym zakresie podlegają ocenie organu podatkowego, a ich weryfikacja następuje przy wykorzystaniu dopuszczonych przepisami O.p. środków dowodowych oraz z zastosowaniem zasad prowadzenia postępowania wyjaśniającego i dowodowego. W tym kontekście, w opinii organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie na podstawie materiału dowodowego przedstawionego przez spółkę w toku postępowania podatkowego jak i dowodów przeprowadzonych przez organ podatkowy, organ I instancji słusznie uznał, że podatnik nie wskazał i nie udowodnił okoliczności obrotu w budynkach kwalifikowanym materiałem siewnym. Spółka była co prawda uprawniona do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu materiałem siewnym (w tym kwalifikowanym materiałem siewnym), gdyż z zawiadomienia L. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z 14 grudnia 2022 r. wynika, że spółka 7 grudnia 2022 r. została wpisana do ewidencji przedsiębiorców prowadzonej przez ten organ pod numerem [...], lecz prowadzenia takiego rodzaju działalności nie wykazała i nie udowodniła. Wobec tego, informacja zawarta w złożonej przez spółkę deklaracji podatkowej oraz deklaracje składane przez podatnika w postępowaniu oraz w odwołaniu, iż zajęta na prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym była cała powierzchnia użytkowa opodatkowanych budynków przez cały rok podatkowy, nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Organ odwoławczy podkreślił, że treści pism składanych w postępowaniu, spółka przyznała i potwierdziła, że nie tylko nie prowadziła tej działalności od początku 2023 roku, ale że budynki przy ul. [...] nie były do prowadzenia takiej działalności przygotowane. Zajęcia przedmiotowych budynków na tę działalność polegającą na obrocie kwalifikowanym materiałem siewnym nie potwierdziły również przeprowadzone w toku postępowania dwukrotne oględziny przedmiotowej nieruchomości. Kolegium zauważyło, że zarówno w dniu 20 czerwca 2023 r., jak i w dniu 15 lutego 2024 r. w jednej z hal magazynowych rozstawionych było kilkanaście worków (typu big-bag) ze zbożem, lecz worki te nie były w żaden sposób oznaczone, a worki widoczne na zdjęciach wykonanych w dniu 15 lutego 2024 r. nie były nawet zamknięte. Zdaniem SKO w Łodzi, okoliczność ta wyklucza jakąkolwiek identyfikację znajdującego się w nich materiału siewnego w kontekście jego kwalifikacji w zakresie obrotu wyłącznie kwalifikowanym materiałem siewnym. Zdaniem organu odwoławczego, prowadzenia obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym nie potwierdzają także dowody przedstawione przez podatnika, czyli szyld I. Sp. z o.o. Sp. k. Sp. k. oraz zrzut ekranu ze strony www.olx.pl. Organ odwoławczy nie uznał tego materiału za dowodzącego faktu prowadzenia przez Spółkę przedmiotowej działalności. Powoływany przez spółkę szyld nie istniał na dokumentacji zdjęciowej wykonanej w trakcie oględzin nieruchomości dokonanych w dniu 20 czerwca 2023 r. oraz 15 lutego 2024 r. (na wielu zdjęciach widoczna jest elewacja budynku oraz wejście do niego), co oznacza, że w tym czasie na budynku nie znajdowała się tablica z nazwą Spółki, adresem nieruchomości oraz napisem "SPRZEDAŻ KWALIFIKOWANEGO MATERIAŁU SIEWNEGO", wzór której załączyła Spółka do pisma z dnia 22 lutego 2024 r. (podkreślenia wymaga też, że Spółka nie załączyła do przesłanego pisma zdjęcia elewacji budynku z umieszczona tablicą, a jedynie wydruk treści, która według Spółki widnieje na tablicy). Z kolei z trzech przesłanych zrzutów ekranu z portalu olx wynika, że rzeczywiście umieszczone zostało na nim ogłoszenie spółki dotyczące "sprzedaży kwalifikowanego materiału siewnego" ze wskazaniem adresu: ul. [...], [...] P., jednak analiza zrzutów wskazuje, że ogłoszenie to zostało umieszczone na tym portalu (dodane) 22 lutego 2024 r. o godz., 11.24, podobnie jak pismo Spółki, w którym powołuje się na ten dowód. Na zajęcie - przez cały rok 2024 - 44.905,00 m2 przedmiotowych budynków przy ul. [...] w P. (a od kwietnia 2024 r. 51.224,50 m2) na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym nie wskazują również inne dokumenty przedstawione przez Spółkę w toku posłowania, a w szczególności faktury dowodzące nabywania i zbywania przez Spółkę materiału siewnego. Z większości z nich nie wynika bowiem, aby przedmiotem nabycia/zbycia był materiał siewny kategorii kwalifikowany. Jedynie na fakturze nr [...] z dnia 2 lutego 2024 r. wskazano, że przedmiotem nabycia przez Spółkę są 4 tony gorczycy białej z oznaczeniem certyfikatu. I z tej faktury nie wynika jednak, aby nabyta przez spółkę gorczyca trafiła do magazynu w P. przy ul. [...]. Organ odwoławczy powołał się na obraz działalności spółki w zakresie obrotu materiałem siewnym w roku 2024, jaki wyłania się z pism inspekcji ochrony roślin i nasiennictwa w związku z przeprowadzonymi kontrolami Spółki w tym zakresie. W piśmie Kierownika Oddziału WIORiN w Łasku z 19 kwietnia 2024 r. wskazano, że 18 kwietnia 2024 r. przeprowadzono kontrolę wytwarzania, przerobu i obrotu materiałem siewnym przez Spółkę w budynku przy ul. [...] w P.. Podczas wykonywania kontroli otrzymano informacje, że na dzień kontroli spółka nie prowadzi wytwarzania, przerobu i obrotu materiałem siewnym. Ponadto kontrolujące nie stwierdziły składowania materiału siewnego. Nie było również żadnych urządzeń i maszyn potrzebnych do produkcji materiału siewnego ani sprzętów przydatnych do jego transportu i załadunku. Z kolei w piśmie z 6 maja 2024 r. skierowanym do organu pierwszej instancji L. Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa przedstawiając wyniki przeprowadzonej 16 marca 2024 r. i 8 kwietnia 2024 r kontroli Spółki w zakresie przechowywania i obrotu materiałem siewnym stwierdził między innymi, że w roku 2024, do dnia przeprowadzonej kontroli spółka nie wykonała żadnej transakcji zakupu, sprzedaży materiału siewnego. Na powyższą decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. Naruszenie przepisów postępowania, w tym: a) art. 121 § 1, art. 122 w zw. z art. 187 § 1, art. 123 § 1 w zw. z art. 200 § 1 O.p., poprzez niepodjęcie wszystkich możliwych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i w następstwie naruszenie zasady prawdy obiektywnej i swobodnej oceny dowodów; b) art. 233 § 1 pkt 1 O.p. poprzez niewłaściwe ustalenia faktyczne w zakresie funkcji 44 905 m2 nieruchomości położonej przy ul. [...] i opodatkowanie tej części stawką właściwą dla budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, w sytuacji gdy dla ww. nieruchomości winna być zastosowana stawka właściwa dla budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym; c) art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p. poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na błędnej ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania a przedłożonego przez podatnika, co doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji; d) art. 122 w zw. z art. 180 § 1, w zw. z art. 187 § 1, w zw. z art. 121 § 1 O.p., poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na niepełnym materiale dowodowym, co jest następstwem bezpodstawnego odstąpienia od przeprowadzenia w sprawie pełnego postępowania dowodowego, a w konsekwencji zaniechania podjęcia działań niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, przy pełnej dostępności tych środków dowodowych dla organu podatkowego (również organu odwoławczego), co ostatecznie doprowadziło do wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w oparciu o niepełny stan faktyczny w zakresie ustaleń dotyczących prowadzenia przez spółkę działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym; 2. Naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym: a) art. 2 ust. 1 pkt 19 u.n., poprzez niewłaściwe zawężenie pojęcia obrotu wyłącznie do sprzedaży materiału siewnego, podczas gdy pojęcie obrotu oznacza oferowanie do sprzedaży, sprzedaż, dostawę materiału siewnego lub inny sposób dysponowania tym materiałem; b) art. 5 ust 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. wskutek błędnego przyjęcia, że zajęcie budynku na obrót kwalifikowanym materiałem siewnym musi mieć charakter ciągły i musi zostać potwierdzone wpisem do ewidencji przedsiębiorców prowadzących obrót materiałem siewnym prowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G. - podczas gdy ww. przepis nie zawiera takiej przesłanki; c) art. 1a ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. c u.p.o.l., wskutek błędnej wykładni w konsekwencji zastosowania ww. przepisów, co skutkowało wadliwym uznaniem, że Spółka zobowiązana jest uiścić podatek od posiadanych gruntów o powierzchni 44 905 m2 według stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, podczas gdy powierzchnia ta winna być zakwalifikowana jako zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym; d) naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. przez błędną interpretację i przyjęcie, że zakres pojęcia "prowadzenie działalności w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym" obejmuje jedynie obrót materiałem siewnym kategorii kwalifikowany oraz naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 19 u.n., przez przyjęcie, że do wykazania, iż budynek lub jego część został zajęty na działalność w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym konieczne jest udowodnienie, że w budynku zajętym na taki cel oferowano ten materiał do sprzedaży, sprzedawano go lub dostarczano innym podmiotom, uczestnikom obrotu. 3. Naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w szczególności zasady zaufania obywatela do organów państwa (art. 8 k.p.a.) oraz zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania (art. 7 k.p.a.) poprzez nieuzasadnione odmówienie zastosowania korzystniejszych dla podatnika regulacji, mimo przedstawienia przez Skarżącego dowodów na spełnienie wymogów do zastosowania niższej stawki podatku. Mając na uwadze powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, bowiem organ podatkowy nie naruszył ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów prawa procesowego w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a w szczególności nie naruszył przepisów prawa wskazanych w zarzutach skargi. Na wstępie należy wskazać, że zupełnie nieuzasadniony jest zarzut z punktu 3 skargi, to jest zarzut naruszenia art. 7 i 8 k.p.a. Organy podatkowe nie stosowały, bo nie powinny stosować w tej sprawie przepisów k.p.a., a zatem nie mogły ich naruszyć. Kwestie dotyczące zobowiązań podatkowych i postępowania podatkowego uregulowane zostały w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) i na podstawie tej ustawy toczyło się postępowanie podatkowe przeciwko spółce. Ponadto jest poza sporem, że przedmiotem opodatkowania w tej sprawie są grunty i budynki ale nie budowle, bo te już w 2023 r. na nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] należącej do spółki (użytkowanie wieczyste gruntów i własność budynków) nie istniały i taki stan faktyczny był też w roku następnym. Powierzchnia gruntów i powierzchnia użytkowa budynków będących przedmiotem opodatkowania nie są sporne. A zatem obecnie przedmiotem sporu jest jedynie to według jakich stawek podatkowych powinny być opodatkowane budynki, czy w całości według stawki najwyższej przewidzianej dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, czy w całości, jak zadeklarowała spółka, według stawki przewidzianej dla nieruchomości zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym. Organ podatkowy dokonał prawidłowej interpretacji art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. stwierdzając, że możliwość zastosowania do opodatkowania budynku przewidzianej w tym przepisie stawki podatku istnieje wtedy, gdy spełnione są łącznie następujące okoliczności: - działalność polegająca na obrocie kwalifikowanym materiałem siewnym prowadzona jest przez podmiot wpisany do ewidencji przedsiębiorców prowadzonej przez organ inspekcji ochrony roślin i nasiennictwa na podstawie art. 84 u.n. - budynek będący przedmiotem opodatkowania jest faktycznie zajęty na prowadzenie tej działalności w tym znaczeniu, że jest w nim realizowany ogół czynności składających się na ten obrót, na co m. in. wskazywać powinien służący realizacji tej działalności odpowiedni stan techniczny budynku, a także jego wyposażenie oraz - przedmiotem obrotu jest wyłącznie kwalifikowany materiał siewny (materiał siewny kategorii kwalifikowany). Sąd zgadza się też ze stwierdzeniem organu podatkowego, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania, że spełnił wymogi zastosowania stawki podatku określonej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l., bo to przede wszystkim podatnik dysponuje w tym zakresie stosownymi dowodami, np. fakturami dokumentującymi obrót kwalifikowanym materiałem siewnym. Obowiązkiem organu podatkowego jest natomiast umożliwienie podatnikowi zaprezentowania dowodów na zgłaszane przez niego okoliczności, ewentualne przeprowadzenie dowodów z własnej inicjatywy i następnie właściwa ocena całego zebranego materiału dowodowego oraz przyporządkowanie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego do właściwej normy prawnej. W kontekście tego stwierdzenia nie są uzasadnione zarzuty z punktu 1 skargi, czyli zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego. Postępowanie podatkowe zostało przeprowadzone prawidłowo, organy zebrały kompletny materiał dowodowy, przeprowadzając także dowody z własnej inicjatywy (dwukrotne oględziny przedmiotowych budynków, zwrócenie się o informacje do Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa), właściwie oceniły zebrane dowody (krytyczna ocena przedstawionych przez podatnika faktur zakupu i sprzedaży ziarna, ocena stanu i wyglądu przedmiotowych budynków, w których według podatnika miał być prowadzony obrót kwalifikowanym materiałem siewnym, ocena czasu, w którym na przedmiotowym budynku pojawił się szyld o oferowaniu kwalifikowanego materiału siewnego i zostało zamieszczone stosowne ogłoszenie w portalu internetowym), prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy (wniosek, że w przedmiotowych budynkach nie był prowadzony obrót kwalifikowanym materiałem siewnym) i na koniec dokonały prawidłowej oceny prawnej tego stanu faktycznego, czyli zastosowały do opodatkowania budynków stawkę przewidzianą w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l., a nie w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c. Zarzuty skargi w tym zakresie są dość lakoniczne i mają charakter ogólnikowy. Wynika z nich, że podatnik nie zgadza się z oceną materiału dowodowego zawartą w decyzji, ale na poparcie swoich twierdzeń, odmiennych od wynikających z decyzji, nie przedstawia przekonywujących dowodów. Podatnik zarzuca organowi niepodjęcie wszystkich możliwych działań, ale nie wskazuje jakie jeszcze działania, (jakie dodatkowe dowody) powinny być podjęte (przeprowadzone). Wbrew zarzutowi skargi organy dokonały właściwej oceny materiału dowodowego. Podczas oględzin przedmiotowych budynków nie stwierdzono przechowywania w nich kwalifikowanego materiału siewnego. Nie wystarczy przecież powoływanie się na to, że w części jednej hali znajdowały się nieoznaczone, nieoetykietowane, niezaplombowane i jeszcze dodatkowo uszkodzone worki z ziarnem, aby stwierdzić, że był to kwalifikowany materiał siewny. Organ podatkowy zasadnie powołał się na przepisy ustawy o nasiennictwie, z których wynika obowiązek podmiotu prowadzącego obrót kwalifikowanym materiałem siewnym do odpowiedniego pakowania, oznaczania i zabezpieczania kwalifikowanego materiału siewnego. Ziarno znajdujące się w niewielkiej części tylko jednego z budynków objętych opodatkowaniem nie mogło być zidentyfikowane jako kwalifikowany materiał siewny i odmienne twierdzenia podatnika w tym zakresie są zupełnie niczym nie udowodnione. O prawidłowej ocenie organu świadczy również, dodatkowo stan techniczny hali, w której w dniu oględzin znajdowały się worki z ziarnem (brak światła, wentylacji, powybijane szyby) i brak wyposażenia hali choćby w podstawowe urządzenia umożliwiające prowadzenie w niej obrotu ziarnem, jak np.: wagi, wózki, podnośniki, maszyny pakujące). Co znamienne osoba obecna w czasie oględzin wyraźnie oświadczyła, że maszyny pakującej z dozownikiem (której faktura zakupu została przedstawiona przez podatnika na dowód prowadzenia w przedmiotowych budynkach obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym) nigdy na przedmiotowej nieruchomości nie było, gdyż została wydzierżawiona prywatnemu rolnikowi. Ponadto nie można zapominać, że przecież w toku postępowania przedstawiciel spółki stwierdził, że spółka dopiero czyni przygotowania do rozpoczęcia obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym, co oznacza, że na razie go nie prowadzi. Dodać można, że spółka nie przedstawiła żadnych przekonujących dowodów, że sytuacja od czasu złożenia tego oświadczenia się istotnie zmieniła do końca 2024 r. Organy dokonały prawidłowej oceny przedstawionych przez podatnika faktur dokumentujących obrót różnego rodzaju ziarnem i zasadnie zwróciły uwagę, że z treści większości tych dokumentów nie wynika, że przedmiotem obrotu był kwalifikowany materiał siewny. Powtórzyć bowiem należy jeszcze raz, że dla zastosowania stawki podatku z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. konieczne jest wykazanie, że w budynku będącym przedmiotem opodatkowania prowadzony był obrót materiałem siewnym i że był to kwalifikowany materiał siewny. Nie jest zatem wystarczające wykazanie, że jakiś podmiot zajmuje się działalnością polegającą na obrocie kwalifikowanym materiałem siewnym, choć czyni to w innym miejscu lub że w danym budynku był prowadzony obrót materiałem siewnym, ale bez wykazania, że był to materiał kwalifikowany. Be znaczenia jest zatem wykazanie przez podatnika, że posiada ona odpowiednie uprawnienia do prowadzenia tego rodzaju działalności, że działalność jest prowadzona przez rolnika mającego odpowiednie doświadczenie w tej dziedzinie, bo ani nie były to okoliczności istotne, ani nie są przedmiotem sporu. Prowadzenie przez podatnika działalności w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym, ale w innym miejscu niż budynki będący przedmiotem opodatkowania, jest bez znaczenia dla zastosowania stawki podatku z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. do opodatkowania tego właśnie budynku. Sąd zgadza się też całkowicie z wnioskami organu podatkowego wynikającymi z krytycznej analizy dokumentów mających dokumentować obrót kwalifikowanym materiałem siewnym, to jest faktur, co zostało przedstawione na str. 24 zaskarżonej decyzji. Z większości tych dokumentów nie wynika, aby odnosiły się one do materiału siewnego kategorii kwalifikowany. Jedna tylko faktura zakupu gorczycy białej z dnia 2 lutego 2024 r. dotyczy materiału siewnego kwalifikowanego, ale ani z jej treści. ani z żadnego powiązanego z nią dokumentu nie wynika, że miejscem dostawy były P.. Ustalenia w tym zakresie opisane dokładnie w zaskarżonej decyzji, w powiązaniu z innymi ustaleniami, jak brak odpowiedniego stanu technicznego i wyposażenia hali, nie pozwalają na stwierdzenie, że spółka prowadziła w budynkach będących przedmiotem opodatkowania w tej sprawie obrót kwalifikowanym materiałem siewnym. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że użyte w przepisie podatkowym pojęcie "obrotu" kwalifikowanym materiałem siewnym, wobec braku definicji w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, należy rozumieć tak jak pojęcie to zostało zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z 19 listopada 2012 r. o nasiennictwie (tekst jedn. z 2021 r. poz. 129), czyli jako ogół czynności polegających na oferowaniu do sprzedaży, sprzedaży, dostawie materiału siewnego lub dysponowania tym materiałem w inny sposób. Oznacza to zatem, że opodatkowanie budynku według stawki z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. wymaga, aby w budynku podatnik wykonywał wszystkie czynności mieszczące się w pojęciu obrotu, choć nie oznacza to konieczności wykonywania tych wszystkich czynności jednocześnie w tym samym czasie i bez przerwy przez cały rok podatkowy, co zresztą organ zaznaczył w swej decyzji mając na uwadze, że obrót kwalifikowanym materiałem siewnym jest zjawiskiem dynamicznym związanym z sezonowością zbiorów. Nie są też uzasadnione zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego z punktu 2 skargi. Skoro organy wykazały, że w budynkach znajdujących się na działkach gruntu położonych w P. spółka nie prowadziła działalności gospodarczej polegającej na obrocie kwalifikowanym materiałem siewnym, to zasadnie zakwestionowały zastosowanie stawki podatku z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. Należy mieć na uwadze, że w tej sprawie spór w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku w odniesieniu do budynków jest w całości związany z prawidłowym ustaleniem stanu faktycznego sprawy, czyli ustaleniem czy spółka w przedmiotowych budynkach prowadziła działalność polegającą na obrocie kwalifikowanym materiałem siewnym, a do tej kwestii Sąd się odniósł już wcześniej. Wbrew podniesionym zarzutom (pkt 2a skargi) organ nie ograniczył pojęcia obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym jedynie do jego sprzedaży ani też nie twierdził, że obrót musi mieć charakter ciągły. Nie są uzasadnione zarzuty z punktu 2c i 2d skargi, to jest dokonania błędnej wykładni przepisów prawa podatkowego. Podatnik nawet nie wskazał na czym ta błędna wykładnia miałaby polegać. Jednakże organ dokonał prawidłowej wykładni art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. przyjmując, że pojęcie "obrotu" kwalifikowanym materiałem siewnym oznacza wykonywanie w danym budynku wszystkich czynności składających się na to pojęcie, choć niekoniecznie jednocześnie i bez przerwy przez cały rok. Należy mieć na uwadze, że nawet gdyby spółka wykazała (czego absolutnie nie można przyjąć na podstawie faktur), że w jakimś krótkim okresie w 2024 r. jakaś ilość kwalifikowanego materiału siewnego była magazynowana w przedmiotowym budynku, to na pewno nie byłoby to równoznaczne z prowadzeniem obrotu tym materiałem w tym miejscu. Z uwagi na powyższe skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935). aj