I SA/Łd 1400/14

Dnia 22 września 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej – Z. B. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 26 czerwca 2015 roku skarżąca Z. B., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 marca 2015 roku oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku ustalającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Do pisma został załączony złożony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku tym skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo wspólnie z mężem. Oboje osiągają dochody z tytułu emerytury i najmu w łącznej kwocie 5.500 zł. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że majątek rodziny stanowią dwa domy o powierzchni 120 i 200 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 3,68 ha. Łączne przy tym wydatki rodziny (z tytułu: spłaty kredytów, opłaty mediów, energii i ogrzewania, podatku od nieruchomości, ubezpieczenia, wyżywienia, transportu, zakupu leków, odzieży, wyposażenia mieszkania, zakupu "chemii" AGD, kosmetyków i wydatków adwokackich) stanowią kwotę 5.080 zł. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie posiada oszczędności i utrzymuje się przy wsparciu dzieci. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższych wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2015 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą i jej męża lokat i rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, określenie miesięcznej kwoty środków uzyskiwanych w ramach wsparcia od dzieci, udokumentowanie wydatków ponoszonych przez rodzinę na energię i ogrzewanie na kwotę 850 zł, zakup lekarstw na kwotę 450 zł oraz wyposażenie mieszkania, "chemii" AGD i kosmetyków na kwotę 400 zł, nadesłanie odpisu zeznania podatkowego skarżącej i jej męża za 2014 rok, wyjaśnienie kwestii osiągania dochodów w związku z posiadaniem nieruchomości rolnej o pow. 3,68 ha oraz podanie wysokości kwoty wydatkowanej na sfinansowanie wydatków związanych z tegorocznym (zagranicznym) urlopem skarżącej i jej męża- w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłał jedynie dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych kosztów utrzymania oraz wyciągi bankowe. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy przy tym podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo wspólnie z mężem. Małżonkowie osiągają dochody z tytułu emerytury i najmu w łącznej kwocie 5.500 zł. Majątek rodziny stanowią dwa domy o powierzchni 120 i 200 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 3,68 ha. Łączne przy tym wydatki rodziny (z tytułu: spłaty kredytów, opłaty mediów, energii i ogrzewania, podatku od nieruchomości, ubezpieczenia, wyżywienia, transportu, zakupu leków, odzieży, wyposażenia mieszkania, zakupu "chemii" AGD, kosmetyków i wydatków adwokackich), według oświadczenia skarżącej miały zamykać się kwotą 5.080 zł. Tymczasem nadesłane dokumenty potwierdzają wydatki jedynie na kwotę 1.645,62 zł i dotyczą opłat z tytułu: ubezpieczenia, wywozu odpadów komunalnych, telewizji cyfrowej, energii elektrycznej, podatku od nieruchomości i zakupu węgla. Ponadto, jak wynika z nadesłanych wyciągów bankowych, wydatki związane ze spłatą kredytów oscylują wokół kwoty 702 zł. Uwagę zwraca przy tym fakt, że skarżąca, mimo wezwania, w żadnej mierze nie udokumentowała kwoty wydatków ponoszonych na zakup lekarstw, wyposażenia mieszkania, zakup kosmetyków, które zgodnie z jej oświadczeniem opiewać miały na kwotę 850 zł. Dodatkowo podkreślić należy, że skarżąca nie wyjaśniła kwestii posiadania środków, z których sfinansowany został tegoroczny (zagraniczny) urlop małżonków, a ponadto nie określiła także kwoty pomocy udzielanej przez rodzinę. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, należało stwierdzić, że wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie i odmówić przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie referendarza sądowego wobec wykazanych przez skarżącą składników majątkowych oraz podniesionych wyżej okoliczności dotyczących wiarygodności złożonych przez nią oświadczeń dotyczących ponoszenia wydatków, a ponadto brak wyjaśnień w kwestii źródła sfinansowania tegorocznego (zagranicznego) urlopu małżonków, należało uznać, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 oraz § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ake.