I SA/Łd 1403/14
PostanowienieWSA w Łodzi2015-07-08
Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Małgorzata Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadniałoby przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienia od kosztów sądowych)?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienia od kosztów sądowych) nie może zostać uwzględniony, gdy strona, mimo wezwania, nie przedstawiła wystarczających dowodów na potwierdzenie swojej trudnej sytuacji materialnej i finansowej. Brak udokumentowania dochodów, kosztów utrzymania oraz majątku uniemożliwia ocenę, czy strona rzeczywiście nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy.Stan faktyczny
Skarżący T. B. złożył skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. ustalającą zobowiązanie podatkowe. Do skargi kasacyjnej dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mimo wezwania do uzupełnienia wniosku poprzez udokumentowanie kosztów utrzymania, dochodów członków rodziny, zeznań podatkowych i wyciągów bankowych, skarżący nie przedstawił wymaganych dokumentów. W związku z tym referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono skarżącemu T. B. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 8 lipca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu T. B. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wyrokiem z 17 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę T. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku ustalająca skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
W dniu 27 maja 2015 roku podatnik wystąpił ze skargą kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych na obecnym etapie postępowania. W dołączonym do skargi formularzu PPF skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, córką, zięciem i dwojgiem wnucząt. Źródłem utrzymania rodziny są dochody z emerytur skarżącego i jego żony w łącznej kwocie 3.300 zł oraz wynagrodzenia za pracę córki oraz zięcia w łącznej wysokości 4.500 zł. Skarżący jest właścicielem dwóch domów o powierzchni 90 i 180 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 3,7 ha. Wyjaśnił, że większy dom zbudował w istocie dla syna i to on w nim mieszka. Zarządzeniem z 5 czerwca 2015 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez udokumentowanie miesięcznych kosztów utrzymania swojego gospodarstwa domowego, wysokości dochodów poszczególnych członków rodziny i nadesłanie odpisów ich zeznań podatkowych za 2014 rok, nadesłanie wyciągów z posiadanych kont i lokat bankowych skarżącego za ostatnie 2 miesiące, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Do chwili obecnej strona nie uczyniła zadość wezwaniu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego nie jest zasadny.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy T. B. wskazał, iż z żoną córką, zięciem i dwojgiem wnucząt prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą 7.800 zł. Skarżący jest właścicielem dwóch domów o powierzchni 90 i 180 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 3,7 ha. Wnioskodawca pomimo wezwania w żaden sposób nie udokumentował wielkości dochodów posiadanych na utrzymanie ani nie udzielił żadnych informacji dotyczących ponoszonych kosztów utrzymania, nie nadesłał także dokumentów podatkowych ani wyciągów z rachunków bankowych pozwalających na ich ustalenie. W tej sytuacji brak jest możliwości przeprowadzenia kompleksowej oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych wnioskodawcy w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, iż w interesie skarżącego ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy leżeć powinno prawidłowe oraz pełne wyjaśnienie rzeczywistej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych i na nim spoczywa ciężar dowodu, obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest rzeczywiście na tyle trudna, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie. Twierdzeniom skarżącego w tym zakresie przeczy także fakt zatrudnienia w przeciągu dwóch miesięcy dwóch pełnomocników z wyboru do prowadzenia jego sprawy w niniejszym postepowaniu. Uwzględniając powyższe, stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Ake.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło