I SA/Łd 1409/14

Dnia 30 marca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. J.-K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. J.-K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej H. J. – K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 1 grudnia 2014 roku H. J.-K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku odmawiającą uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł skarżąca nadesłała formularz PPF z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, że skarżąca wspólnie z mężem oraz trojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 2.482 zł brutto miesięcznie, dochód z gospodarstwa rolnego w granicach 383 zł miesięcznie oraz działalność gospodarcza prowadzona przez męża skarżącej. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni ok. 113 m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,7 ha (1,6 ha przeliczeniowego) i nieruchomości o powierzchni 0.17 ha, a także dwóch samochodów osobowych Skoda Fabia z 2004 roku oraz Skoda Octavia z 2012 roku, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania domu to kwota rzędu 340 zł, do tego w sezonie grzewczym dochodzą koszty opału. Z nadesłanych kwartalnych deklaracji VAT-7 wynika, że tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w pierwszym kwartale 2014 roku przychody męża wnioskodawczyni kształtowały się na poziomie 31.254 zł, w drugim kwartale wyniosły 20.032 zł, w trzecim kwartale 9.034 zł, zaś w czwartym kwartale 2014 roku zamknęły się kwotą 12.491 zł. Dopłaty do rolnictwa ze środków UE za 2014 rok dla gospodarstwa rolnego wnioskodawczyni stanowiły kwotę ok. 4.300zł, Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów wynika, że wnioskodawczyni wspólnie z mężem oraz trojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości ok. 1.800 zł netto, dochód z gospodarstwa rolnego w kwocie 383 zł oraz dochody z działalności gospodarczej prowadzonej przez męża skarżącej, z której średni miesięczny przychód w ubiegłym roku wynosił 6.000 zł. Wnioskodawczyni jest właścicielką domu o powierzchni ok. 113 m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,7 ha (1,6 ha przeliczeniowego) i nieruchomości o powierzchni 0.17 ha, a także dwóch samochodów osobowych Skoda Fabia z 2004 roku oraz Skoda Octavia z 2012 roku, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania domu to kwota rzędu 340 zł, do tego w sezonie grzewczym dochodzą koszty opału. Uwzględniając powyższe, fakt, że przed tutejszym sądem ze skarg wnioskodawczyni równocześnie zawisły 4 sprawy, a łączna wysokość obciążających ją wpisów sądowych wynosi 800 zł stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Ake.