I SA/Łd 1416/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi zaksięgowanego w dniu 12 listopada 2015 roku pod pozycją 4898. Pismem z dnia 13 listopada 2015 A. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. Pismem z dnia 14 stycznia 2016 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 18 stycznia 2016 r., pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Czynności mające na celu obejście prawa (art. 58 Kodeksu cywilnego) zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem przez dokonanie samej czynności, a nie przez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan (w:) Kodeks cywilny. Komentarz, red. K. Pietrzykowski, t. 2, Warszawa 1998, s. 153). Sąd uznaje wycofanie skargi na decyzję administracyjną za niedopuszczalne także wtedy, jeżeli w wyniku takiego wycofania i w konsekwencji umorzenia postępowania pozostawałaby w obrocie prawnym decyzja dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (wyrok NSA z dnia 10 lipca 1987 r., IV SA 337/87, ONSA 1987, nr 2, poz. 57). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie żadna z przytoczonych wyżej negatywnych okoliczności nie zachodzi. Z powyższych względów podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uznając cofnięcie skargi za skuteczne, Sąd orzekł jak sentencji. O zwrocie wpisu sądowego Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. AKE.