I SA/Łd 1417/13

PostanowienieWSA w Łodzi2014-03-17

Skład orzekający: Małgorzata Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżącej przysługuje prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i majątkową?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata jest zasadny, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W sytuacji, gdy skarżąca wykazała niskie dochody, brak majątku, wysokie wydatki na leczenie oraz potrącenia komornicze, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym ustanowienie adwokata, jest uzasadnione dla zapewnienia jej prawa do sądu.
Stan faktyczny
Skarżąca B. W. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. określającą zobowiązanie podatkowe. Wcześniej uzyskała zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, wskazując na niskie dochody z renty chorobowej męża i własnej, potrącenia komornicze, brak majątku oraz wysokie wydatki na leczenie.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej B. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 17 marca 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej B. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 29 listopada 2013 roku B. W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]roku określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok . Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi uwzględnił wniosek skarżącej i przyznał jej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 13 marca 2014 roku do sądu wpłynął wniosek strony o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W złożonym na urzędowym formularzu PPF wniosku o prawo pomocy skarżąca ponownie wskazała, że wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jego zasiłek stały z tytułu niepełnosprawności w wysokości 529 zł netto oraz jej renta chorobowa w wysokości 1.561 zł brutto, z której co miesiąc dokonywane jest potracenie komornicze na kwotę 390 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, mieszka wraz z mężem w będącym jego własnością mieszkaniu o powierzchni ok. 78 m2. Wnioskodawczyni wskazała, że oboje z mężem są osobami schorowanymi w związku z tym ponoszą wysokie wydatki na leki i leczenie. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżącej przyznane już zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, dlatego jej obecny wniosek o ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), wanien być rozpoznany pod kątem wystąpienie przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że B. W. wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą ok. 1.450 netto. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, zamieszkuje wraz z mężem w będącym jego własnością mieszkania o powierzchni ok. 78 m2. Wnioskodawczyni i jej mąż są osobami schorowanymi w związku z tym ponoszą wysokie wydatki na leki i leczenie. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, dlatego w celu zachowania jej prawa do sądu zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2014 roku wnioskodawczyni zwolniona została z obowiązku uiszczania kosztów sądowych i dlatego obecnie przyznane jej zostało prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 i art., 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. AK.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło