I SA/Łd 1417/13

PostanowienieWSA w Łodzi2014-01-09

Skład orzekający: Magdalena Sieniuć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni przedstawiła okoliczności wskazujące na trudną sytuację materialną, w tym niski łączny dochód małżonków w stosunku do ponoszonych wydatków.
Stan faktyczny
Skarżąca B. W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego. Wnioskodawczyni wraz z mężem osiągała łączny dochód netto w wysokości 916,29 zł, podczas gdy miesięczne wydatki na utrzymanie gospodarstwa domowego wynosiły około 1.747 zł. Skarżąca wskazała również na koszty leczenia związane z chorobami własnymi i męża oraz korzystanie z pożyczek od sąsiadów z powodu braku środków.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej B. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 9 stycznia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – B. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. B. W. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok. We wniosku tym skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem H. Oboje zamieszkują w mieszkaniu o pow. 78,9 m2, stanowiącym własność jej męża. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że osiąga dochód z tytułu renty chorobowej w wysokości 1.561,03 zł, pomniejszony o kwotę potrącenia egzekucyjnego (wynoszącą 390,25 zł), do wysokości 916,29 zł netto. Jej mąż natomiast pobiera zasiłek z pomocy społecznej w wysokości 529 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podkreśliła, że jej mąż cierpi na przewlekłą chorobę (astmę) i posiada drugą grupę inwalidzką (po urazie kręgosłupa), ona zaś choruje na depresję. Wiąże się to z kosztami leczenia, które wymagają nakładów finansowych. Ponadto w piśmie z dnia 17 grudnia 2013 roku skarżąca dodatkowo wskazała, że z uwagi na brak dostatecznych środków korzysta z pożyczek u sąsiadów. Najczęściej nie jest w stanie pokryć comiesięcznych kosztów gospodarstwa domowego, opłaty z tego tytułu zamykają się bowiem miesięcznie kwotą rzędu 1.747 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz akt sprawy wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem H. Małżonkowie zamieszkują w mieszkaniu o pow. 78,9 m2, stanowiącym własność męża skarżącej. Łączny dochód małżonków z uwzględnieniem kwoty potrąceń egzekucyjnych wynosi 916,29 zł. Natomiast wydatki związane z comiesięcznym utrzymaniem mieszkania, zakupem żywności i leków zamykają się kwotą rzędu 1.747 zł. Z uwagi na brak dostatecznych środków na pokrycie tych wydatków małżonkowie korzystają z pożyczek od sąsiadów. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz kwotę wpisu od skargi w niniejszej sprawie (456 zł) Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W przedstawionym stanie faktycznym sprawy nie ulega bowiem wątpliwości, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AK.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło