I SA/Łd 1418/11

Dnia 22 grudnia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 w żądanej wysokości p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – K. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 w żądanej wysokości. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną M.. Ich łączny dochód z tytułu emerytury wynosi 2.479,21 zł netto. Jednocześnie skarżący wyjaśnił, że oboje z żoną są osobami niepełnosprawnymi, żona wymaga stałej opieki i leczenia. W związku z tym ponoszą wydatki na zakup leków w wysokości 1.300 zł miesięcznie, kwotę tę powiększają koszty leczenia prywatnego. Pozostałe środki nie wystarczają im na opłaty i utrzymanie, korzystają zatem okresowo z pomocy córki, która jednak ma na utrzymaniu swoją rodzinę. Ponadto skarżący dodał, że małżonkowie nie posiadają żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania o powierzchni 23 m2. Oświadczył przy tym, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu (PPF) stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi z żoną M. wspólne gospodarstwo domowe. Małżonkowie są osobami niepełnosprawnymi. Osiągają dochód z tytułu emerytury w łącznej kwocie 2.479,21 zł netto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki na leki oraz leczenie, które miesięcznie pochłaniają kwotę rzędu 1.300 zł. Jedyny przy tym majątek małżonków stanowi mieszkanie o powierzchni 23 m2. Posiadane środki nie wystarczają małżonkom na powyższe wydatki i utrzymanie. W związku z zaistniałą sytuacją korzystają okresowo z pomocy córki. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu małżonków i niezbędnych wydatków, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wykazał dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, czyniąc zasadnym przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. P.Z-C.