I SA/Łd 1419/07

Dnia 15 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie przywrócenia terminu do złożenia zawiadomienia o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w 2007 roku p o s t a n a w i a: 1/ przyznać M. M. prawo pomocy w zakresie częściowym w ten sposób, że zwalnia skarżącą od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi; 2/ odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. I SA/Łd 1419/07 Uzasadnienie M.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie przywrócenia terminu do złożenia zawiadomienia o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w 2007 roku. Po wezwaniu przez sąd do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż M.M. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem P.M. Oboje z mężem prowadzą działalność gospodarczą, z której dochód wynosi po 1450 zł brutto na osobę. Jest współwłaścicielką (wraz z mężem) spółdzielczego własnościowego mieszkania o powierzchni 62 m². Posiada ponadto (we współwłasności z mężem) samochód osobowy Opel Vectra z 1998 r. o wartości ok. 14000 zł, który jest jednak obciążony kredytem w wysokości 11000 zł (koszt obsługi kredytu skarżąca określiła na 400 zł miesięcznie). Innego majątku nie posiada. W uzasadnieniu złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podnosi, iż nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych, nie posiada bowiem środków na zapłacenie wyznaczonego przez sąd wpisu od skargi. Wskazała, iż od stycznia do listopada 2007 r. jej dochód netto kształtował się w granicach 1200 zł (podobnie wynosił dochód męża). Miesięczne koszty utrzymania (swoje i męża) określiła na 1000 zł - w kwocie tej zawiera się czynsz, opłaty za media, żywność i inne. Wskazała, iż razem z mężem prowadzą sklep spożywczy. By utrzymać ciągłość sprzedaży zaciągnęli zobowiązania u dostawców, które muszą systematycznie spłacać (średnio 1000 zł miesięcznie), w przeciwnym razie wierzyciele doprowadzą do egzekucji ich zobowiązań, a to z kolei doprowadzi do likwidacji sklepu. Dodała również, iż reprezentujący ich przed Sądem doradca podatkowy czyni to w ramach stałej obsługi prawnej ich działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie częściowym, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W tej sytuacji Sąd uznał, iż wniosek M.M. zasługuje częściowo na uwzględnienie. Sytuacja finansowa skarżącej, wysokość wykazanych przez nią obciążeń, pozwala na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego względu Sąd postanowił zwolnić skarżącą z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Z uwagi jednak na fakt, iż skarżąca wraz z mężem uzyskują stały miesięczny dochód w wysokości 2900 zł brutto, a także biorąc pod uwagę, iż ewentualne inne i przyszłe koszty sądowe będą niewątpliwie rozłożone w czasie, Sad uznał, iż zwolnienie z całości kosztów sądowych byłoby nieuzasadnione. Nie doprowadziłoby bowiem do uszczerbku utrzymania jej i męża. Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. LF