I SA/Łd 1423/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. i M. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 rok postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi. E. i M.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2008 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zarządzeniem z 30 stycznia 2012 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone podatnikom 15 lutego 2012 r., bezpośrednio do ich rąk. Wymagany prawem wpis został uiszczony 23 lutego 2012 r. Postanowieniem z 18 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę przyjmując, że wpis sądowy od skargi został uiszczony dzień po terminie. Powyższe rozstrzygnięcie skutecznie doręczono 8 maja 2012 r. Pismem z 6 czerwca 2012 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku wyjaśniono, że M.K. od kilku lat cierpi na chorobę wieńcową (w 2001 r. przeszedł pierwszy zawał). Od początku 2012 r. choroba uległa nasileniu, dokuczały mu silne bóle w klatce piersiowej i kłopoty z pamięcią, miewał również zasłabnięcia. Od 8 marca 2012 r. przez tydzień był hospitalizowany, a po opuszczeniu szpitala kontynuował leczenie ambulatoryjne. Skarżący podkreślił, że stan zdrowia uniemożliwiał mu normalne funkcjonowanie i sprawił, że nieprawidłowo obliczył siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty sądowej. O swoim błędzie dowiedział się zaś z treści uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi, które odebrał 8 maja 2012 r. Jednocześnie jednak zaznaczył, że z uwagi na stan zdrowia nie był w stanie zrozumieć treści ww. postanowienia i jego uzasadnienia oraz prawidłowo na nie zareagować. W dalszej części wniosku skarżący wskazał, że 21 maja 2012 r. ponownie został hospitalizowany i 28 maja 2012 r. przeszedł operację wykonania tzw. "bajpasów". Podkreślił następnie, że sam zajmuje się prowadzeniem spraw urzędowych, natomiast jego żona zupełnie jest w nich niezorientowana (zajmuje się opieką nad wnuczkami), nie wiedziała zatem, że należy dokonać wpłaty wpisu sądowego w określonym terminie. Rozpatrywany wniosek został uzupełniony w kolejnym piśmie przez załączone doń kopie dokumentacji medycznej, z której wynika, że skarżący przebywał w szpitalu w okresie od 8 do 14 marca oraz od 28 maja do 8 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 P.p.s.a.). Przedstawiona powyżej regulacja określa ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z nich jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który rozpoczyna swój bieg od dnia ustania przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu. Rozpatrywany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest spóźniony. Zauważyć przede wszystkim należy, że przeszkoda uniemożliwiająca skarżącym zachowanie terminu ustała najpóźniej 23 lutego 2012 r. W tym bowiem dniu został uiszczony wpis od skargi, czyli wykonany został obowiązek, dla którego wyznaczono uchybiony termin. Nie ma zatem żadnego znaczenia dla oceny zasadności badanego wniosku fakt, że skarżący przebywał od 8 marca br. w szpitalu. Sąd nie podziela również prezentowanego przez stronę skarżącą stanowiska, że o ustaniu przeszkody uniemożliwiającej uiszczenie wpisu zadecydowała rzeczywista możliwość zapoznania się przez skarżącego z treścią postanowienia sądu o odrzuceniu skargi. W konsekwencji, skoro przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do uiszczenia wpisu od skargi ustała najpóźniej z dniem uiszczenia wpisu, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie tego terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) upłynął już 1 marca 2012 r. Rozpatrywany obecnie wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero 6 czerwca br., a zatem był spóźniony. Ocena taka nie ulegnie zmianie nawet gdyby przyjąć, że przeszkoda uniemożliwiająca skarżącemu złożenie wniosku o przywrócenie terminu, ustała z dniem 8 maja 2012 r., tj. z chwilą doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi. W tym przypadku bowiem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku upłynął w dniu 15 maja 2012 r., a skarżący sam przyznaje, że hospitalizowany był dopiero 21 maja 2012 r. Natomiast z załączonych kopii dokumentacji medycznej wynika, że skarżący przebywał w szpitalu jeszcze później, tj. od 28 maja do 8 czerwca 2012 r. W tej sytuacji złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 6 czerwca 2012 r. również należy uznać za spóźnione. Na marginesie zaznaczyć wypada, że w orzecznictwie sądowym od lat panuje jednolite stanowisko zgodnie, z którym przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do przeszkód tych zalicza się w szczególności nagłą chorobę, o ile tylko strona nie miała możliwości wyręczenia się inną osobą (por. postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221; wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., III SA 1436/99, LEX nr 40057; wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285; wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149). W niniejszej sprawie skarżący od lat (tj. od 2001 r.) cierpi na przewlekłą chorobę wieńcową, która z zasady nie może być zaliczona do nagłych, niespodziewanych przeszkód uniemożliwiających działanie w postępowaniu. Zauważyć przy tym wypada, że owa choroba nie przeszkodziła mu w podjęciu szeregu czynności procesowych, jak chociażby we wniesieniu skargi do tutejszego sądu, uiszczeniu wpisu, czy złożeniu rozpatrywanego obecnie wniosku o przywrócenie terminu. Zaostrzenie stanu zdrowia skarżącego, potencjalnie uniemożliwiające podejmowanie czynności procesowych, miało zaś miejsce już po upływie zarówno terminu do uiszczenia wpisu, jak i terminu do złożenia rozpatrywanego wniosku. Niezależnie jednak od ww. faktu zważyć należy, że w roli skarżących występują w niniejszej sprawie małżonkowie, z których tylko jedno powołuje się na przeszkody uniemożliwiające wypełnienie wezwania do uiszczenia wpisu. Zdaniem sądu, skoro drugi z małżonków miał możliwość wypełnienia tego wezwania, nie można dowodzić, że uchybienie terminu do wypełnia obowiązku nastąpiło z przyczyn niezawinionych. Reasumując, sąd, mając na względzie, że wniosek skarżących o przywrócenie terminu do usunięcia braków fiskalnych skargi był spóźniony, na podstawie art. 88 P.p.s.a., wniosek ten odrzucił. P.Pij.