I SA/Łd 1424/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S.-D. o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S.-D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 18 października 2012 r. A. S., reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., który w wyniku rozpatrzenia odwołania, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, w wysokości 19.900 zł. W dniu 16 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącej wystąpił do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podał, że po rozpatrzeniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji został wystawiony tytuł wykonawczy i wszczęto również egzekucję z rachunku bankowego skarżącej. Pełnomocnik oświadczył, że skarżąca pracuje i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1.070 zł (netto) oraz że nie posiada żadnych wartościowych przedmiotów ani oszczędności. Mąż skarżącej jest bezrobotny, nie posiada prawa do zasiłku. Spłaca zadłużenie z tytułu poręczenia umowy pożyczki bankowej. W ocenie autora wniosku zestawienie niewielkich dochodów skarżącej z ciążącymi na niej licznymi zobowiązaniami, prowadzi do wniosku, że natychmiastowa egzekucja należności wynikającej z zaskarżonej decyzji, może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków finansowych. "Skarżąca może zostać zmuszona do zaciągnięcia kredytów lub pożyczek na zaspokojenie bieżących potrzeb, co jest skrajnie niekorzystne przy obecnym zadłużeniu gospodarstwa domowego. Zadłużenie to negatywnie wpływa na ocenę zdolności kredytowej skarżącej, co dodatkowo może zmusić ją do poszukiwania pożyczki lub kredytu z niekorzystnym oprocentowaniem lub dodatkowymi zabezpieczeniami." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanych przepisów wynika, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje z mocy prawa wykonalności zaskarżonego aktu. Oznacza to, iż organ podatkowy może domagać się od podatnika wykonania decyzji – zapłaty należności podatkowej, zaś w razie odmowy jej dobrowolnego wykonania, wszcząć postępowanie egzekucyjne. Podatnik może się bronić przed wykonaniem decyzji zaskarżonej, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Adresatem tego wniosku może być zarówno organ podatkowy (art. 61 § 2 P.p.s.a.), jak i sąd. Po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może, na wniosek strony skarżącej, wstrzymać wykonanie decyzji, wydając w tym przedmiocie postanowienie, jeśli wystąpi co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie żądania zależy przede wszystkim od rzeczowego uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Po przeanalizowaniu wniosku Sąd doszedł do przekonania, że argumenty, na które w niniejszej sprawie powołała się strona skarżąca, nie wyczerpują przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że sytuacja finansowa skarżącej jest trudna. Skarżąca otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.070 zł, z którego według danych wynikających z wniosku o przyznanie prawa pomocy reguluje należności za dostawę prądu, gazy, ogrzewania, usługi telefoniczne, telewizję oraz spłaca zadłużenie z tytułu pożyczki bankowej (karta 9 akt sądowych). W wyniku wydania zaskarżonej decyzji skarżąca została obciążana koniecznością spłaty zaległości podatkowej w wysokości 19.900 zł wraz z należnymi odsetkami. Kwota ta jest przedmiotem egzekucji z rachunku bankowego skarżącej. Powyższe okoliczności, mimo że dowodzą, że skarżąca jest w trudnej sytuacji finansowej, to nie świadczą o tym, że wykonanie decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej szkody lub innymi trudnymi do odwrócenia skutkami. Odnosząc się do argumentacji zawartej w końcowej części wniosku, Sąd zwraca uwagę, że z art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania aktu może nastąpić, jeżeli niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków będzie się wiązało z wykonaniem zaskarżonej decyzji, a nie umowy kredytowej lub umowy pożyczki, którą skarżąca będzie rzekomo zmuszona zawrzeć w sytuacji, gdy Sąd nie uwzględni wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Reasumując, Sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. t.n.