I SA/Łd 1428/05

Dnia 11 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędziowie Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.), Sędzia NSA Bogusław Klimowicz, Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska, po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 1998 r. 1. umorza postępowanie sądowe; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz skarżącego kwotę 640 (sześćset czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Łd 1428/05 UZASADNIENIE W dniu 31 października 2003 r. D. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad 1998 r. W dniu 10 kwietnia 2006 r. do akt sprawy wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej zawierającej wniosek o umorzenie postępowania sądowego w związku z wydaniem przez organ, w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, decyzji uchylającej w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] i umarzającej postępowanie w sprawie. W związku z powyższym, na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2006 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę i wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1260 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści cytowanego przepisu wynika ogólna zasada, na mocy której skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez Sąd, jest co do zasady dla Sądu wiążąca. W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki, które skutkowałyby koniecznością uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 3 ustawy). Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 cytowanej ustawy.