I SA/Łd 1428/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sprawy ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości Spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2006 roku postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sprawa toczy się ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości Spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2006 roku. Skarga została wniesiona po terminie. D. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż skarga została złożona po terminie z uwagi na jej omyłkowe nadanie bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. zamiast za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Podał, iż błędne nadanie na niewłaściwy adres nastąpiło bez winy skarżącego gdyż w tym czasie przebywał w podróży służbowej, a o przesłanie skargi poprosił jednego z domowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1-2 p.p.s.a.). Przesłanka braku winy w uchybieniu terminu jest w orzecznictwie i doktrynie konsekwentnie oceniana przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221; wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., III SA 1436/99, LEX nr 40057; wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285; wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149). Ponadto z treści art. 87 § 2 p.p.s.a. wyraźnie wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek obciąża podmiot, który wnosi o przywrócenie terminu. Niewskazanie takich okoliczności wiąże się z negatywnymi konsekwencjami procesowymi dla wnioskodawcy. Sąd bowiem nie jest uprawniony ani domniemywać niezawinionych przez stronę przyczyn uchybienia terminu, ani też poszukiwać potencjalnych okoliczności wyłączających winę strony. Mając na względzie taką wykładnię art. 87 § 2 p.p.s.a. nie sposób – zdaniem Sądu – przyjąć, że w niniejszej sprawie skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podniósł, że uchybienie terminowi było wynikiem jej omyłkowego nadania bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. zamiast za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. W tym miejscu Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że strona mogła z łatwością dowiedzieć się o konieczności złożenia skargi za pośrednictwem organu podatkowego drugiej instancji. Błąd popełniony przez stronę, polegający na tym, że wniosła ona skargę bezpośrednio do Sądu, zamiast za pośrednictwem organu odwoławczego, podczas gdy została prawidłowo pouczona o sposobie zaskarżenia decyzji, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Nieuwagi lub zaniedbania nie można bowiem kwalifikować jako braku winy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 307/08 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Okoliczności tej nie zmienia także fakt, iż skarga została wadliwie nadana przez jednego z domowników. Zauważyć bowiem należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2002 roku, V SA 793/02, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 55832). Podnosi się także, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wobec powyższego Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. P.Z-C.