I SA/Łd 1428/10

Dnia 20 kwietnia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2006 roku p o s t a n a w i a: 1/ przyznać skarżącemu – D. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 514 (pięćset czternaście) złotych; 2/ oddalić wniosek w pozostałym zakresie. D.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2006 roku wraz z wnioskiem o zwolnienie od połowy wpisu sądowego od tejże skargi, przyjmując przy tym, iż wpis od tejże skargi stanowi kwotę 828 zł. Jednocześnie do skargi skarżący załączył potwierdzenie wpłaty kwoty 414 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.700 zł. Nie posiada żadnego majątku. Do wniosku załączył zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia za pracę. Zarządzeniem z dnia 28 marca 2011 roku skarżący został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych rachunków bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienie odpisu (kserokopii) zeznania podatkowego za 2009 rok (a w przypadku złożenia zeznania podatkowego za 2010 rok – także do złożenia jego odpisu lub kserokopii), wskazanie tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której zamieszkuje, a także określenie kwoty środków przeznaczanych na opłaty eksploatacyjne oraz własne utrzymanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 11 kwietnia 2011 r. oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych, zamieszkuje w domu stanowiącym własność jego matki W.P. Miesięcznie przeznacza na własne utrzymanie oraz opłaty kwotę 600 zł. Płaci także alimenty w wysokości 500 zł miesięcznie. Do pisma skarżący załączył kserokopię zeznania podatkowego za 2009 rok. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z treścią art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy. Wyjaśnić przy tym należy, że zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 4 p.p.s.a. częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonych do akt spraw dokumentów źródłowych wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jego źródłem utrzymania jest dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.700 zł. Nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w domu należącym do jego matki W.P. Miesięcznie przeznacza na własne utrzymanie oraz opłaty kwotę 600 zł. Ponosi także wydatki z tytułu alimentów w wysokości 500 zł miesięcznie. W 2009 roku osiągnął dochód w wysokości 26.658,78 zł. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało zatem uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania i dlatego w celu zachowania prawa skarżącego do rozpoznania sprawy przed sądem zasadnym jest przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 514 zł. Nie ulega przy tym wątpliwości, że skarżący posiada zdolności płatnicze w zakresie płatności kwoty 514 zł. Uiszczając bowiem tę kwotę tytułem opłat sądowych (część wpisu od skargi, którego prawidłowa kwota w niniejszej sprawie wynosi 500 zł, oraz wpis od zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi) dowiódł, że był w stanie je ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, co tym samym uzasadnia oddalenie wniosku skarżącego w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 4 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. (MSi)