I SA/Łd 1430/11

Dnia 19 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za okres od lutego 2006 roku do kwietnia 2007 roku, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okres od listopada 2006 roku do kwietnia 2007 roku oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokat A. W. kwoty 3 600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu plus należny podatek od towarów i usług liczony od tej kwoty. Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Z zachowaniem ustawowego terminu pełnomocnik skarżącego z urzędu wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie wraz z odpisem wyroku. W dniu 7 kwietnia 2012 r. pełnomocnik złożyła opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej i wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Kwestię wysokości wynagrodzenia adwokata z urzędu, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, reguluje § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348; zwane dalej "rozporządzeniem"). Ust. 1 pkt 1 powołanego przepisu określa stawki minimalne w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, uzależniając ich wysokość od przedmiotu zaskarżenia. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi była należność pieniężna (ust. 1 pkt 1 lit. a), w związku z powyższym należało odwołać się do § 6 rozporządzenia. Ustanowiony dla strony skarżącej pełnomocnik z urzędu, w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W postanowieniu z dnia 15 czerwca 2004 r. w sprawie OSK 93/2004 (opubl. w ONSAiWSA z 2004 r., zeszyt 2 poz. 33) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, który Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości podziela, że do czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej podjętych przez adwokata, o których mowa w art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270; dalej w skrócie "p.p.s.a."), należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zagadnienie wynagrodzenia za przedmiotową opinię prawną normuje § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, zrównując w zakresie wysokości koszty należne za jej sporządzenie z kosztami za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W obu przypadkach koszty te stanowią 50% stawki minimalnej i nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w przedmiotowej sprawie wynosi 7 200 złotych (§ 6 pkt 7), wobec czego 50% tej kwoty daje 3 600 złotych. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia orzekł, jak w sentencji. P.Z-C.